зи ранг рӯй шамси аддӣни гарми худ бӯу рнгстӣ
ز رنگ روی شمس الدین گرم خود بو و رنگستی
Маро аз рӯй ин хуршеди ъорстӣу ннгстӣ
مرا از روی این خورشید عارستی و ننگستی
Қробаҳи дили з ашкстн шудӣ эмин агар аз лутф
قرابه دل ز اشکستن شدی ایمن اگر از لطف
Шароби васли он шаҳро дамӣ дар ваии дрнгстӣ
شراب وصل آن شه را دمی در وی درنگستی
Ба базмаши ҷонҳои мо надонистӣ сар аз поён
به بزمش جانهای ما ندانستی سر از پایان
Агар на ҳиҷри бдмстш ба бдмстӣу ҷнгстӣ
اگر نه هجر بدمستش به بدمستی و جنگستی
Ало эй соқӣ базмаш бигардон ҷоми боқӣ ро
الا ای ساقی بزمش بگردان جام باقی را
Чаро бар ман дилат раҳмӣ наёрад гӯйии снгстӣ
چرا بر من دلت رحمی نیارد گویی سنگستی
Аз он май кӯи зи баҳри шаҳи даҳон хеш бикшодӣ
از آن می کو ز بهر شه دهان خویش بگشادی
Ҳама ҳастӣ Фрўбрдии ту пиндории нҳнгстӣ
همه هستی فروبردی تو پنداری نهنگستی
зи бонги раъди он дарё ту бингар чун ба ҷӯш ояд
ز بانگ رعد آن دریا تو بنگر چون به جوش آید
Валек он баҳр май будӣу раъдаши бонги чнгстӣ
ولیک آن بحر میبودی و رعدش بانگ چنگستی
Равон гашта мяш чун хӯни даруни дил ба ҳар сӯе
روان گشته میش چون خون درون دل به هر سویی
Ту гӯйии дил чу қдсстӣ ва май ҳамчун Фрнгстӣ
تو گویی دل چو قدسستی و می همچون فرنگستی
Ки лашкарҳои исломи шаҳи моро даруни қудс
که لشکرهای اسلام شه ما را درون قدس
зи нусратҳои яздоне бар он афранги ҳнгстӣ
ز نصرتهای یزدانی بر آن افرنگ هنگستی
Ба як соғар нигарадам масти ту соқии бештари гардон
به یک ساغر نگردم مست تو ساقی بیشتر گردان
Харобии гштмигар май зи ҷоми шоҳи шнгстӣ
خرابی گشتمی گر می ز جام شاه شنگستی
Аё табризи ақламро хаёли ту бшўронд
ایا تبریز عقلم را خیال تو بشوراند
Ту гӯйии бодаи софии хаёлати гӯйии бнгстӣ
تو گویی باده صافی خیالت گویی بنگستی
Таранги чанги васл ӯ бпрондҳмии ҷон ро
ترنگ چنگ وصل او بپراندهمی جان را
Ту гӯйии исои хуши дами даруни он трнгстӣ
تو گویی عیسی خوش دم درون آن ترنگستی
Паёпай гардад аз васлаши қадаҳҳо бар мисоли он
پیاپی گردد از وصلش قدحها بر مثال آن
Ки андари ҷанги султонии қадаҳи тири хднгстӣ
که اندر جنگ سلطانی قدح تیر خدنگستی
Чунин ақлӣ ки аз тазвири мӯ дар мӯӣ ме бинад
چنین عقلی که از تزویر مو در موی میبیند
Шумори мӯии ақли он ҷои ту бинии гӯйии днгстӣ
شمار موی عقل آن جا تو بینی گویی دنگستی
зи тезиҳои он ҷомаш ки барқ аз вай фиғон ояд
ز تیزیهای آن جامش که برق از وی فغان آید
Қадаҳ дар рӯ ҳаме ояд бирезаш гӯйии лнгстӣ
قدح در رو همیآید بریزش گویی لنگستی
Чаҳ болоӣ ҳаме ҷӯяд май андари мағзи мастонаш
چه بالایی همیجوید می اندر مغز مستانش
Чу гирданд шергир аз ваии магари гӯйии плнгстӣ
چو گردند شیرگیر از وی مگر گویی پلنگستی
Фаровони рез дар ҷонам аз он майҳои раббонӣ
فراوان ریز در جانم از آن میهای ربانی
зи баҳри садри шамси аддӣн ки кони хамри тнгстӣ
ز بحر صدر شمس الدین که کان خمر تنگستی