Ғуломи посбононм ки ёрами посбонстӣ
غلام پاسبانانم که یارم پاسبانستی
Ба чустӣ ва ба шбхизӣ чу моҳу ахтронстӣ
به چستی و به شبخیزی چو ماه و اخترانستی
Ғуломи боғбононм ки ёрами боғбонстӣ
غلام باغبانانم که یارم باغبانستی
Батарӣ ва ба раъное чу шохи арғўонстӣ
به تری و به رعنایی چو شاخ ارغوانستی
Набошад ошиқии айбӣ вагар айбаст то бошад
نباشد عاشقی عیبی وگر عیب است تا باشد
Ки нафасами айб дон омаду ёрам ғайб донистӣ
که نفسم عیب دان آمد و یارم غیب دانستی
Агар айби ҳамаи олами туро бошад чу ишқ омад
اگر عیب همه عالم تو را باشد چو عشق آمد
Бисӯзад ҷумлаи айбатро ки ӯ баси қҳрмонстӣ
بسوزد جمله عیبت را که او بس قهرمانستی
Гузаштам бар гузаргоҳӣ бидидам посбонӣ ро
گذشتم بر گذرگاهی بدیدم پاسبانی را
Нишаста бар сар бомай ки бартари зи осмонстӣ
نشسته بر سر بامی که برتر ز آسمانستی
Кулоҳи посбононаи қабои посбонона
کلاه پاسبانانه قبای پاسبانانه
Валек азҳоиҳои ӯ ду олам дар амонстӣ
ولیک از های های او دو عالم در امانستی
Ба дасти дидбон ӯ яке ойӣнае шаш сӯ
به دست دیدبان او یکی آیینهای شش سو
Ки ҳоли шаш ҷиҳати як як дар ойӣнаи бёнстӣ
که حال شش جهت یک یک در آیینه بیانستی
Чу ман дуздӣ бидам раҳбар тамаъ кардам бидон гавҳар
چو من دزدی بدم رهبر طمع کردم بدان گوهر
Баровардам яке шаклӣ ки берун аз гмонстӣ
برآوردم یکی شکلی که بیرون از گمانستی
з ҳар сӯе ки гардидам нишонаи тир ӯ дидам
ز هر سویی که گردیدم نشانه تیر او دیدم
з ҳар шаш сӯ бурун рафтам ки он раҳ бе ншонстӣ
ز هر شش سو برون رفتم که آن ره بینشانستی
Ҳамаи сӯҳо з бесӯ шуд нишон аз бенишон омад
همه سوها ز بیسو شد نشان از بینشان آمد
Чу омад роҳи вогштни зи ояндаи нҳонстӣ
چو آمد راه واگشتن ز آینده نهانستی
Чу зон шаш пардаи торӣ бурун рафтам ба айёрӣ
چو زان شش پرده تاری برون رفتم به عیاری
зи нур посбон дидам ки ӯ шоҳи ҷҳонстӣ
ز نور پاسبان دیدم که او شاه جهانستی
Чу боғи ҳасан шаҳ дидам ҳақиқат шуд бдонстм
چو باغ حسن شه دیدم حقیقت شد بدانستم
Ки ҳам шаҳи боғбонстӣ ва ҳам шаҳи боғи ҷонстӣ
که هم شه باغبانستی و هم شه باغ جانستی
Аз ӯгар сангсори оеи ту шишаи ишқро машкан
از او گر سنگسار آیی تو شیشه عشق را مشکن
Азирои равнақи нақдати зи санги амтҳонстӣ
ازیرا رونق نقدت ز سنگ امتحانستی
зи шоҳони посбонии худ зариф ва турфа ме ояд
ز شاهان پاسبانی خود ظریف و طرفه میآید
Чунон худро халқ карда ки нашиносӣ ки онстӣ
چنان خود را خلق کرده که نشناسی که آنستی
Либоси ҷисми пӯшида ки камтари ксўаҳ он аст
لباس جسم پوشیده که کمتر کسوه آن است
Сухан дар ҳарф оварда ки он дунтар збонстӣ
سخن در حرف آورده که آن دونتر زبانستی
Ба гуландӯда хуршедии миёни хоки ноҳидӣ
به گل اندوده خورشیدی میان خاک ناهیدی
Даруни далқи ҷамшедӣ ки ганҷи хокдонстӣ
درون دلق جمشیدی که گنج خاکدانستی
Забони ваҳйёнро ӯ зи азали ваҷҳ алъараб бӯда
زبان وحییان را او ز ازل وجه العرب بوده
Забон ҳиндӯӣ гуяд ки худ аз ҳндўонстӣ
زبان هندوی گوید که خود از هندوانستی
Замину осмони пешаши ду ки баргаст пиндорӣ
زمین و آسمان پیشش دو که برگ است پنداری
Ки дар ҷисм аз зминстӣ ва дар умр аз змонстӣ
که در جسم از زمینستی و در عمر از زمانستی
зи як хндш мусаввир шуд биҳишт ар ҳашт вар беш аст
ز یک خندش مصور شد بهشت ار هشت ور بیش است
Ба чашми аблаҳони гӯйии зи ҷинати армғонстӣ
به چشم ابلهان گویی ز جنت ارمغانستی
Бар ӯ сафро кунанд онгаҳ зи нихвати асли симу зар
بر او صفرا کنند آنگه ز نخوت اصل سیم و زر
Ки мо зар ва ҳунар дорему ғофил зу ки констӣ
که ما زر و هنر داریم و غافل زو که کانستی
Чаҳ узри оранди он рӯзӣ ки узро гардад аз парда
چه عذر آرند آن روزی که عذرا گردد از پرده
Чаҳ хӯн гарӣанд он субҳӣ ки хуршедаши ъёнстӣ
چه خون گریند آن صبحی که خورشیدش عیانستی
Миёни блғму сафроу хӯну марау савдо
میان بلغم و صفرا و خون و مره و سودا
Намояди рӯҳ аз таъсири гӯйӣ дар мёнстӣ
نماید روح از تأثیر گویی در میانستی
зи тан то ҷони басӣ роҳаст ва дар тан менамонад ҷон
ز تن تا جان بسی راه است و در تن مینماند جان
Чунин дони ҷони оламро каз ӯ олами ҷўонстӣ
چنین دان جان عالم را کز او عالم جوانستی
На шахси олами куброи чунин бар кор беҷон аст
نه شخص عالم کبری چنین بر کار بیجان است
Ки чарх ар бе рўонстии бад-ӣни сон кӣ рўонстӣ
که چرخ ار بیروانستی بدین سان کی روانستی
Замину осмонҳоро мадад аз олам ақл аст
زمین و آسمانها را مدد از عالم عقل است
Ки ақли иқлӣми нӯронӣу поки дрФшонстӣ
که عقل اقلیم نورانی و پاک درفشانستی
Ҷаҳони ақли равшанро мададҳо аз сифот ояд
جهان عقل روشن را مددها از صفات آید
Сифоти зоти халлоқӣ ки шоҳ кун Фконстӣ
صفات ذات خلاقی که شاه کن فکانستی
Ки ин тири аворизро ки май пурд ба ҳар сӯе
که این تیر عوارض را که میپرد به هر سویی
Камон пинҳон кунад сонеъ вале тир аз кмонстӣ
کمان پنهان کند صانع ولی تیر از کمانستی
Агар чаҳ ақл бедораст он аз ҳӣ қиўм аст
اگر چه عقل بیدار است آن از حی قیوم است
Агар чаҳ саг нигаҳбонаст таъсири шбонстӣ
اگر چه سگ نگهبان است تأثیر شبانستی
Чу саги он аз шубон бинад зӣонаши ҷумлаи сўдстӣ
چو سگ آن از شبان بیند زیانش جمله سودستی
Чу саги худро шубон бинад ҳамаи судаши зёнстӣ
چو سگ خود را شبان بیند همه سودش زیانستی
Чу худро малик ӯ бинии ҷаҳони андар ҷаҳон бошӣ
چو خود را ملک او بینی جهان اندر جهان باشی
Вагар худро малики донеи ҷаҳон аз ту ҷҳонстӣ
وگر خود را ملک دانی جهان از تو جهانستی
Ту ақли кул чу шаҳрии дони саводи шаҳри нафаси кул
تو عقل کل چو شهری دان سواد شهر نفس کل
Ва ин аҷзо дар омдшди мисоли корўонстӣ
و این اجزا در آمدشد مثال کاروانستی
Хунаки он корвонии кони саломат бо ватан ояд
خنک آن کاروانی کان سلامت با وطن آید
Ғанимати бардау сиҳҳату бахташи ҳмънонстӣ
غنیمت برده و صحت و بختش همعنانستی
ХФири арҷъӣ бо ӯ бшири абшрўо бар раҳ
خفیر ارجعی با او بشیر ابشروا بر ره
Саломи шоҳ май оранду ҷони домани кшонстӣ
سلام شاه میآرند و جان دامن کشانستی
Хавотир чун сўороннд ва зутар зӣ ватан оянд
خواطر چون سوارانند و زوتر زی وطن آیند
Ва ё бозону зоғоннди пас дар ошёнстӣ
و یا بازان و زاغانند پس در آشیانستی
Хавотир раҳбаронанд ва чу раҳбари мари туро бор аст
خواطر رهبرانند و چو رهبر مر تو را بار است
Мақомати соиди шаҳи дон ки шоҳи шаҳи ншонстӣ
مقامت ساعد شه دان که شاه شه نشانستی
Вагар зоғаст он хотир ки чашмаши сӯй мурдор аст
وگر زاغ است آن خاطر که چشمش سوی مردار است
Касе каши зоғ раҳбар шуд ба гӯристони рўонстӣ
کسی کش زاغ رهبر شد به گورستان روانستی
Чу дар мозоғ бигурезӣ шавад зоғи ту шаҳбозӣ
چو در مازاغ بگریزی شود زاغ تو شهبازی
Ки эксираст шодии соз ӯро кондҳонстӣ
که اکسیر است شادی ساز او را کاندهانستی
Гар он аслӣ ки зоғу боз аз ӯ тасвир ме ёбад
گر آن اصلی که زاغ و باز از او تصویر مییابد
Таҷаллӣ созадӣ мутлақи исолатро игонстӣ
تجلی سازدی مطلق اصالت را یگانستی
Вари он нурӣ каз ӯ зояд ғаму шодӣ ба як ашкам
ور آن نوری کز او زاید غم و شادی به یک اشکم
Дамии паҳлу тиҳӣ кардӣ ҳамаи каси шодмонстӣ
دمی پهلو تهی کردی همه کس شادمانستی
Ҳамаи аҷзо ҳаме гӯйанд ҳар як эй ҳамаи ту ту
همه اجزا همیگویند هر یک ای همه تو تو
Ҳамин гуфт ар на пардаи сетии ҳама бо ҳмгнонстӣ
همین گفت ار نه پرده ستی همه با همگنانستی
Дарахти ҷонҳо рақсони зи боди ин чунин бода
درخت جانها رقصان ز باد این چنین باده
Гарони боди ошкорстӣ на лангари бодбонстӣ
گران باد آشکارستی نه لنگر بادبانستی
Дароӣ корвони дил ба гӯшами бонг май орад
درای کاروان دل به گوشم بانگ میآرد
Гар он бонгаш ба ҳис ояд ҳар уштури сорбонстӣ
گر آن بانگش به حس آید هر اشتر ساربانستی
ДроФтд аз садаф ҳар дами садаф бозаш хӯрд дар дам
درافتد از صدف هر دم صدف بازش خورد در دم
Вагар на айни карии ҳам каронро трҷмонстӣ
وگر نه عین کری هم کران را ترجمانستی
Суҳайли шамс табризӣ нтобад дар Ямани вари не
سهیل شمس تبریزی نتابد در یمن ور نی
Адими тоиФии гаштӣ ба ҳар ҷои схтёнстӣ
ادیم طایفی گشتی به هر جا سختیانستی
Зёўор эй ҳисоми аддӣни зиё алҳақ гувоҳии даҳ
ضیاوار ای حسام الدین ضیاء الحق گواهی ده
Надидӣ ҳеҷ дидагар зё на дидбонстӣ
ندیدی هیچ دیده گر ضیا نه دیدبانستی
Гувоҳии зёи ҳам ӯ гувоҳии қамари ҳам рӯ
گواهی ضیا هم او گواهی قمر هم رو
Гувоҳии машки азФрбў ки бар олами взонстӣ
گواهی مشک اذفربو که بر عالم وزانستی
Агар гӯшт шавад дидаи гувоҳӣ зё бишинав
اگر گوشت شود دیده گواهی ضیا بشنو
Вале чашми ту гӯш омад ки ҳарфаши глстонстӣ
ولی چشم تو گوش آمد که حرفش گلستانستی
Чу аз ҳарфии гулистонии зи маънӣ кӣ гул астоне
چو از حرفی گلستانی ز معنی کی گل استانی
Чу по дар қӣри ҷзўстти ҳиҷобати қирўонстӣ
چو پا در قیر جزوستت حجابت قیروانستی
Китоби ҳис ба дасти чапи китоби ақли дасти рост
کتاب حس به دست چپ کتاب عقل دست راست
Туро нома ба чап доданд ки беруни зи остонстӣ
تو را نامه به چپ دادند که بیرون ز آستانستی
Чу ақлати табъ ҳис дораду дасти рости хуии чап
چو عقلت طبع حس دارد و دست راست خوی چپ
Ва табдили табиати ҳам на кори достонстӣ
و تبدیل طبیعت هم نه کار داستانستی
Худовандо ту кун табдил ки худ кори ту табдил аст
خداوندا تو کن تبدیل که خود کار تو تبدیل است
Ки андари шаҳри табдилати забонҳо чун снонстӣ
که اندر شهر تبدیلت زبانها چون سنانستی
Адамро дар вуҷӯди оре аз ин табдили афзӯнтар
عدم را در وجود آری از این تبدیل افزونتر
Ту нури шамъ майсозӣ ки андари шмъдонстӣ
تو نور شمع میسازی که اندر شمعدانستی
Ту бустони нома аз чапам ба дасти ростами дрнаҳ
تو بستان نامه از چپم به دست راستم درنه
Ту тоне кард чапро рост банда нотавонистӣ
تو تانی کرد چپ را راست بنده ناتوانستی
Тарозуӣ сабк дорам гаронаш кун ба фазли худ
ترازوی سبک دارم گرانش کن به فضل خود
Ту киро ки кунӣ зеро на кӯҳ аз худ гронстӣ
تو که را که کنی زیرا نه کوه از خود گرانستی
Камол лутф донад шуд камоли нақсро чора
کمال لطف داند شد کمال نقص را چاره
Ки қаъри дӯзах ар хоҳӣ ба аз садри ҷнонстӣ
که قعر دوزخ ار خواهی به از صدر جنانستی