Агар ёри маро аз ман ғам ва савдо набоистӣ
اگر یار مرا از من غم و سودا نبایستی
Марои сад дар дукон будӣ марои сад ақлу роистӣ
مرا صد در دکان بودی مرا صد عقل و رایستی
Вагар киштии рахт ман нагаштӣ ғарқаи дарё
وگر کشتی رخت من نگشتی غرقه دریا
Фалак бо ҷумлаи гўҳрҳоши пеши ман гдоистӣ
فلک با جمله گوهرهاش پیش من گدایستی
Вагар аз роҳи андешаи бад-ӣни мисатони раҳе будӣ
وگر از راه اندیشه بدین مستان رهی بودی
Хирад дар кори ишқи мо чаро бедасту поистӣ
خرد در کار عشق ما چرا بیدست و پایستی
Вагар хусрав аз ин ширини яке ангушт лесидӣ
وگر خسرو از این شیرین یکی انگشت لیسیدی
Чаро қайди калла будӣ чаро қайди қбоистӣ
چرا قید کله بودی چرا قید قبایستی
Табиби ишқ агар додӣ ба ҷолинуси як маъҷун
طبیب عشق اگر دادی به جالینوس یک معجون
Чаро баҳри ҳшоиш ӯ бад-ӣни ҳади жожхоистӣ
چرا بهر حشایش او بدین حد ژاژخایستی
зи мастии таҷаллигар сар ҳар кӯҳро будӣ
ز مستی تجلی گر سر هر کوه را بودی
Мисоли абр ҳар кӯҳии муъаллақ бар ҳўоистӣ
مثال ابر هر کوهی معلق بر هوایستی
Вагар ғӯлони андешаи ҳамаи як гӯшаи рафтандӣ
وگر غولان اندیشه همه یک گوشه رفتندی
Биёбонҳои бе мояи пар аз нӯшу нўоистӣ
بیابانهای بیمایه پر از نوش و نوایستی
Вагар дар ӯҳдаи аҳдӣ вафое омадӣ аз мо
وگر در عهدهٔ عهدی وفایی آمدی از ما
Длороми ҷаҳонпарвар бар он аҳду вФоистӣ
دلارام جهان پرور بر آن عهد و وفایستی
Вагар ин гандум ҳастӣ сабктар орад май гаштӣ
وگر این گندم هستی سبکتر آرد میگشتی
Матоъ ҳастӣ халқони буруни зини осёистӣ
متاع هستی خلقان برون زین آسیایستی
Вагар Хизрии дрошкстӣ ба ногуҳи киштии тан ро
وگر خضری دراشکستی به ناگه کشتی تن را
Дар ин дарёи ҳамаи ҷонҳо чу моҳии ошноистӣ
در این دریا همه جانها چو ماهی آشنایستی
Ситоиш мекунад шоири маликро ва агар ӯ ро
ستایش میکند شاعر ملک را و اگر او را
зи хеши худ хабар будӣ малики шоири стоистӣ
ز خویش خود خبر بودی ملک شاعر ستایستی
Вагар ҷаббор барбастӣ шикастаи соқу дасташ ро
وگر جبار بربستی شکسته ساق و دستش را
На дар ҷабру қадар будӣ на дар хавфу рҷоистӣ
نه در جبر و قدر بودی نه در خوف و رجایستی
Дар он ашкстгӣ ӯ гар бидидӣ завқи ашкстн
در آن اشکستگی او گر بدیدی ذوق اشکستن
На аз марҳами бпрсидӣ на ҷӯёии дўоистӣ
نه از مرهم بپرسیدی نه جویای دوایستی
Нишон аз ҷони ту ин дорӣ ки май бояд наме бояд
نشان از جان تو این داری که میباید نمیباید
намебояд шудӣ бояд агар ӯро ббоистӣ
نمیباید شدی باید اگر او را ببایستی
Вагар аз хирмани хизмати ту даҳ солори мнбл ро
وگر از خرمن خدمت تو ده سالار منبل را
Яке барг киӣ будӣ гунаҳ бар кҳрбоистӣ
یکی برگ کهی بودی گنه بر کهربایستی
Фарози осмони сӯфӣ ҳаме рақсид ва мегуфт ин
فراز آسمان صوفی همیرقصید و میگفت این
Замини кули осмони гаштигараш чун ман сФоистӣ
زمین کل آسمان گشتی گرش چون من صفایستی
Хамаш кун шеър мемонад ва мепаранд маънӣ ҳо
خمش کن شعر میماند و میپرند معنیها
Пар аз маънии бадии олам агар маънии бпоистӣ
پر از معنی بدی عالم اگر معنی بپایستی