Агар обу гули моро чу ҷону дили парӣ будӣ

اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی

Ба табриз омадӣ ин дами биёбонро бпимўдӣ

به تبریز آمدی این دم بیابان را بپیمودی

Биппар эй дил ки пар дорӣ бирав он ҷо ки беморӣ

بپر ای دل که پر داری برو آن جا که بیماری

Нмондии ҳеҷ беморигар ӯ рухсор бинмудӣ

نماندی هیچ بیماری گر او رخسار بنمودی

Чаҳ кардӣ он дили мискин агар чун тани гарон будӣ

چه کردی آن دل مسکین اگر چون تن گران بودی

Агар париши ббхшидӣ бар ӯ дилбари ббхшўдӣ

اگر پرش ببخشیدی بر او دلبر ببخشودی

Дариғо қолабамро ҳам зи бахшиши ним пар будӣ

دریغا قالبم را هم ز بخشش نیم پر بودی

Ки бар табризён дар раҳи дўоспаҳ ӯ броФзўдӣ

که بر تبریزیان در ره دواسپه او برافزودی

Мубораки бодашони ин раҳ ба тавфиқу амони аллоҳ

مبارک بادشان این ره به توفیق و امان الله

Ба ҳар шаҳрӣ ва ҳар ҷое ба ҳар даштӣ ва ҳар равадӣ

به هر شهری و هر جایی به هر دشتی و هر رودی

Дилами ҳамроҳ эшон шуд ки шабашон посбон бошад

دلم همراه ایشان شد که شبشان پاسبان باشد

Агар пайдои бадии посаши яке ҳамроҳи нғнўдӣ

اگر پیدا بدی پاسش یکی همراه نغنودی

Биппаред эй шаҳони он сӯ ки ёбед онч қисмат шуд

بپرید ای شهان آن سو که یابید آنچ قسمت شد

Нҳосиро зи эксирии Аёзиро зи Маҳмӯдӣ

نحاسی را ز اکسیری ایازی را ز محمودی

Равед эй ошиқони ҳақ ба иқболи абади мулҳақ

روید ای عاشقان حق به اقبال ابد ملحق

Равон бошед ҳамчун ма ба сӯии бурҷи масъӯдӣ

روان باشید همچون مه به سوی برج مسعودی

Ба бурҷи ошиқони шаҳи миёни содиқони раҳ

به برج عاشقان شه میان صادقان ره

Ки аз сардон ва мардӯдон шавад ҷӯяндаи мардӯдӣ

که از سردان و مردودان شود جوینده مردودی

Биппар эй дил ба пинҳонӣ ба пару боли рӯҳонӣ

بپر ای دل به پنهانی به پر و بال روحانی

?герат толиб набӯдӣ шаҳи чунин прҳот нагушӯдӣ

گرت طالب نبودی شه چنین پرهات نگشودی

Дар эҳсон собиқаст он шаҳ ба ваъда содиқаст он шаҳ

در احسان سابق است آن شه به وعده صادق است آن شه

Агар на холиқаст он шаҳи туро аз халқи нрбўдӣ

اگر نه خالق است آن شه تو را از خلق نربودی

Бурун аз нур ва дӯдаст ӯ ки афрӯзед ин оташ

برون از نور و دود است او که افروزید این آتش

Аз ин оташи хиради нурӣ аз ин озари ҳавои дӯдӣ

از این آتش خرد نوری از این آذر هوا دودی

Дило андар чаҳ васвосӣ ки дӯд аз нур нашиносӣ

دلا اندر چه وسواسی که دود از نور نشناسی

Бисӯз аз ишқи нур ӯ даруни нор чун авдӣ

بسوز از عشق نور او درون نار چون عودی

На аз авлоди намрудӣ ки бастаи оташу дӯдӣ

نه از اولاد نمرودی که بسته آتش و دودی

Чу фарзанди халилӣ ту матарс аз дӯди намрудӣ

چو فرزند خلیلی تو مترس از دود نمرودی

Дар оташ бош ҷони ман яке чанде чу нарми оҳан

در آتش باش جان من یکی چندی چو نرم آهن

Кигар оташ набӯдӣ худ рухи ойӣна ки задудӣ

که گر آتش نبودی خود رخ آیینه که زدودی

Чаҳ осон мешавад мушкил ба нури поки аҳли дил

چه آسان می‌شود مشکل به نور پاک اهل دل

Чунонк оҳан шавад мумии зи кафи шамъи Довӯдӣ

چنانک آهن شود مومی ز کف شمع داوودی

зи шамси аддӣни шинос эй дил чу бар ту ҳал шавад мушкил

ز شمس الدین شناس ای دل چو بر تو حل شود مشکل

Таҷаллии баҳри Мӯсои дон ба ҷўдӣ ки расад ҷўдӣ

تجلی بهر موسی دان به جودی کی رسد جودی؟