Яке тӯтии муждаовар яке мурғии хуши овозӣ

یکی طوطی مژده آور یکی مرغی خوش آوازی

Чаҳ бошадгар ба сӯй мо кунад ҳар рӯзи парвозӣ

چه باشد گر به سوی ما کند هر روز پروازی

Дарандозад ба ҷони оқилон бе хабари сӯзӣ

دراندازد به جان عاقلان بی‌خبر سوزی

Бисозад баҳри муштоқон ба расми мутрибон созӣ

بسازد بهر مشتاقان به رسم مطربان سازی

Кунад ҳнбозии тӯтии саборо аз барои шаҳ

کند هنبازی طوطی صبا را از برای شه

Ки ӯро нест дар покӣу биноииши ҳнбозӣ

که او را نیست در پاکی و بیناییش هنبازی

Баҷушад бори дигар аз ҷамолаши шодии тоза

بجوشد بار دیگر از جمالش شادی تازه

Даройади бори дигар аз висолаш дар фалаки тозӣ

درآید بار دیگر از وصالش در فلک تازی

Ба ногоҳон намояд рӯй он пушту паноҳи ман

به ناگاهان نماید روی آن پشت و پناه من

Бибинӣ ақли тарсонро ба пои ишқи сарбозӣ

ببینی عقل ترسان را به پای عشق سربازی

Ҳама ошиқ шавандаш зори ҳам бедайн ва ҳам бодайн

همه عاشق شوندش زار هم بی‌دین و هم بادین

Ҳама содиқ шаванд ӯро намонад ҳеҷ таннозӣ

همه صادق شوند او را نماند هیچ طنازی

Шавад гӯши табиати ҳам зи сари ғайбҳо воқиф

شود گوش طبیعت هم ز سر غیب‌ها واقف

Шавад дида фурӯбаста зи хоки пой ӯ бозӣ

شود دیده فروبسته ز خاک پای او بازی

Шавад бозори маи рӯйон аз он ма рӯ фурӯбаста

شود بازار مه رویان از آن مه رو فروبسته

Шавад дарвозаи ъушрат аз он май рӯй дар бозӣ

شود دروازه عشرت از آن می‌روی در بازی

Шавад шабҳои торики фироқи он санами равшан

شود شب‌های تاریک فراق آن صنم روشن

Бигӯед васли хуши нукта ба гӯши ҳиҷри як розӣ

بگوید وصل خوش نکته به گوش هجر یک رازی

Ки расму қоидаи ғамҳо зи ҷон халқ бурдоранд

که رسم و قاعده غم‌ها ز جان خلق بردارند

Расидаи умри мо охир наад аз айши оғозӣ

رسیده عمر ما آخر نهد از عیش آغازی

Даруни баҳр бе поёни маргу нестии ҷон ҳо

درون بحر بی‌پایان مرگ و نیستی جان‌ها

Буд эмин чу бар дарё буд Мурғоб ё қозӣ

بود ایمن چو بر دریا بود مرغاب یا قازی

Ба ғайри нотиқа ғайрат набӯдат ҳеҷ бадгӯӣ

به غیر ناطقه غیرت نبودت هیچ بدگویی

Нбўдстт ба ҷузи ҳам машки зулфин ту ғаммозӣ

نبودستت به جز هم مشک زلفین تو غمازی

Ки аз ишқати басии ҷонҳо чу чӯби хушк май сӯзад

که از عشقت بسی جان‌ها چو چوب خشک می‌سوزد

з ғайрат гашта бо халқони яке бдгўу ҳмозӣ

ز غیرت گشته با خلقان یکی بدگو و همازی

Ало эй онки як партав аз он рухсор бинмое

الا ای آنک یک پرتو از آن رخسار بنمایی

Хунак гардад ҳамаи дил ҳо намонад ҳасрату озӣ

خنک گردد همه دل‌ها نماند حسرت و آزی

Ало эй кони раббонии шамси аддӣни табризӣ

الا ای کان ربانی شمس الدین تبریزی

Рух ҳамчун зарам дорад барои васли ту газӣ

رخ همچون زرم دارد برای وصل تو گازی