Бодаи даҳ он ёри қадаҳи бора ро

باده ده آن یارِ قدح‌باره را

Ёри турш рӯй шкрпораҳ ро

یار ترش‌رویِ شکرپاره را

Мангар он сӯии бад-ӣни сӯи гшо

منگر آن سوی، بدین سو گشا

Ғамзаи ғаммозаи хӯни хора ро

غمزهٔ غمازهٔ خون‌خواره را

Дасти ту май молади бечораи вор

دست تو می‌مالد بیچاره‌وار

На ба кафши чораи бечора ро

نه به کفَش چارهٔ بیچاره را

Хирау саргашта ва бекор кун

خیره و سرگشته و بی‌کار کن

Ин хиради пери ҳамаи кора ро

این خرد پیر همه‌کاره را

эй карамати шоҳи ҳазорон карам

ای کرمت شاهِ هزاران کرم

Чашма фиристӣ ҷигари хора ро

چشمه فرستی جگر خاره را

Тифли дуруза чу зи ту бӯи барад

طفل دو-روزه چو ز تو بو برَد

намекашад ӯ сӯии ту гаҳвора ро

می‌کِشد او سوی تو گهواره را

Тарк кунад доя ва сад шер ро

تَرک کند دایه و صد شیر را

эй бадали равғани кнҷораҳ ро

ای بدل روغن کنجاره را

Хуби калидӣ дар барбаста ро

خوب کلیدی در بر بسته را

Хуби камандии дили овора ро

خوب کمندی دل آواره را

Кори ту ин бошад эй офтоб

کار تو این باشد ای آفتاب!

Нур фиристӣ мау астораҳ ро

نور فرستی مه و استاره را

Мунтазираш бош ва чу маи нури гир

منتظرش باش و چو مه نور گیر

Тарк кун ин гнглу назора ро

ترک کن این گنگل و نظاره را

Раҳмати ту муҳра диҳад мор ро

رحمت تو مهره دهد مار را

Хона диҳад ақраби ҷаррора ро

خانه دهد عقرب جراره را

Ёд диҳад кори фаромӯш ро

یاد دهد کار فراموش را

Бод диҳад хотири сайёра ро

باد دهد خاطر سیاره را

Ҳар бути сангини зи дамаш зинда шуд

هر بت سنگین ز دمش زنده شد

То чаҳ дамаст он бути сҳораҳ ро

تا چه دم‌ست آن بت سحاره را

Хомаш кун гуфт аз ин олам аст

خامش کن گفت از این عالم است

Тарк кун ин олами ғаддора ро

ترک کن این عالم غداره را

Хониш
ғзл шморҳ 254 — прӣ соткнӣ ъндлӣб