Саҳаргаҳ гуфтам он маро ки эй ман ҷисм ва ту ҷонӣ

سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی

Бад-ӣни ҳолам ки май бинии вазони нолам ки май доне

بدین حالم که می‌بینی وزان نالم که می‌دانی

Варои куфру ӣмонӣу мураккаби тунд май ронӣ

ورای کفر و ایمانی و مرکب تند می‌رانی

Чаҳ бас бе боки султонӣ ҳамин мекун ки ту онӣ

چه بس بی‌باک سلطانی همین می‌کن که تو آنی

Яке бозо ба мо бигузар ба бешаи ҷон ҳо бингар

یکی بازآ به ما بگذر به بیشه جان‌ها بنگر

Дарахтони байни зи хӯнтар ба шакли шохи марҷонӣ

درختان بین ز خون تر به شکل شاخ مرجانی

Шунӯдии ту ки як хомии зи мардон май баради номӣ

شنودی تو که یک خامی ز مردان می‌برد نامی

Наме тарсад ки хўдкомӣ наад доғаш ба пешонӣ

نمی‌ترسد که خودکامی نهد داغش به پیشانی

Машав ту мункир покон битарс аз захм бе бокон

مشو تو منکر پاکان بترس از زخم بی‌باکان

Ки сабри ҷони ғамнокони туро фонӣ кунад фонӣ

که صبر جان غمناکان تو را فانی کند فانی

Ту бохешӣ ба бехуишон мапӣч эй хасми даравишон

تو باخویشی به بی‌خویشان مپیچ ای خصم درویشان

Мазан ту панҷа бо эшон ба дастоне ки натавонӣ

مزن تو پنجه با ایشان به دستانی که نتوانی

Ки шамси аддӣни табризӣ ба ҷони бахшеу хӯни резӣ

که شمس الدین تبریزی به جان بخشی و خون ریزی

з оташ барканд тезӣ ба қудратҳои раббонӣ

ز آتش برکند تیزی به قدرت‌های ربانی