Яке дӯдӣ падед омад саҳаргоҳӣ ба ҳомӯнӣ

یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی

Дили ушшоқ чун оташи тани ушшоқи конӯнӣ

دل عشاق چون آتش تن عشاق کانونی

Биёи бхрому домани каш дар он дӯд ва дар он оташ

بیا بخرام و دامن کش در آن دود و در آن آتش

Ки май сӯзад дар он ҷои хуш ба ҳар атрофи зоолнўнӣ

که می‌سوزد در آن جا خوش به هر اطراف ذاالنونی

Чу шамъии брФрўзии ту Аё иқболу рӯзии ту

چو شمعی برفروزی تو ایا اقبال و روزی تو

Чу чуниро бисӯзӣ ту даройади ҷон бе чунӣ

چو چونی را بسوزی تو درآید جان بی‌چونی

Наёяд ҷузи зи маи рӯеи тавофи бурҷҳо кардан

نیاید جز ز مه رویی طواف برج‌ها کردن

Ки модӯнро раҳо кардан набошад кор ҳар дунӣ

که مادون را رها کردن نباشد کار هر دونی

Бирав ту даст андозон ба сӯии шоҳ чун борон

برو تو دست اندازان به سوی شاه چون باران

Бибинӣ баҳрро тозон дар он баҳри пар аз хӯнӣ

ببینی بحر را تازان در آن بحر پر از خونی

Чаҳ лолаасту гулу райҳон аз он хӯни руста дар бустон

چه لاله است و گل و ریحان از آن خون رسته در بستان

Бибинӣ ва бишӯяд ҷони ду дасти худ ба собӯнӣ

ببینی و بشوید جان دو دست خود به صابونی

Чу дррФтӣ дар он махзани муназзаҳ аз дару равзан

چو دررفتی در آن مخزن منزه از در و روزن

Чу исо сӯзанат гардад ҳуҷб чун ганҷи қорунӣ

چو عیسی سوزنت گردد حجب چون گنج قارونی

Бибинӣ шоҳ қуддусӣ биёбӣ бе даҳани бӯсӣ

ببینی شاه قدوسی بیابی بی‌دهن بوسی

зи сари Хизр чун Мӯсои шӯй дар фақри ҳорӯнӣ

ز سر خضر چون موسی شوی در فقر هارونی

Чу обии сокину хуфта ва чун мавҷӣ барошуфта

چو آبی ساکن و خفته و چون موجی برآشفته

Ба баҳр кам занони рафта шудаи андар кам афзӯнӣ

به بحر کم زنان رفته شده اندر کم افزونی

Чу андари шаҳ назар кардӣ зи мастии он чунон гардӣ

چو اندر شه نظر کردی ز مستی آن چنان گردی

Ки гӯйии ту магар хӯрдӣ ҳазорон ратли афюнӣ

که گویی تو مگر خوردی هزاران رطل افیونی

Чу дидӣ шамси табризии з ҷон кардӣ шикаррезӣ

چو دیدی شمس تبریزی ز جان کردی شکرریزی

Дар он дам ҳар ду ҷо бошӣ даруни Мисру берӯнӣ

در آن دم هر دو جا باشی درون مصر و بیرونی