Куҷо бошад дурӯёнро миёни ошиқон ҷое

کجا باشد دورویان را میان عاشقان جایی

Ки бо сад рӯ тамаъ дорад зи рӯзи ишқи фардое

که با صد رو طمع دارد ز روز عشق فردایی

Тамаъ доранд ва набӯдашон ки шоҳ ҷон кунад радашон

طمع دارند و نبودشان که شاه جان کند ردشان

з оҳан созад ӯ садашон чу зулқарнайни осое

ز آهن سازد او سدشان چو ذوالقرنین آسایی

Дурӯе бо чунон рӯеи палидӣ дар чунон ҷӯӣ

دورویی با چنان رویی پلیدی در چنان جویی

Чаҳ гунҷад пеши садиқони нифоқии корфармое

چه گنجد پیش صدیقان نفاقی کارفرمایی

Ки бехи бешаи ҷонро ҳамаи рагҳои шерон ро

که بیخ  و ریشه جان را همه رگ‌های شیران را

Бидонади як ба як онро бидида нўроФзоиӣ

بداند یک به یک آن را به دیده ی نورافزایی

Бидонади оқибатҳоро фиристад ротбтҳо ро

بداند عاقبت‌ها را فرستد راتبت‌ها را

Бубахшад офиятҳоро ба ҳар садиқу яктое

ببخشد عافیت‌ها را به هر صدیق و یکتایی

Барандозади ниқобиро намояди офтобӣ ро

براندازد نقابی را نماید آفتابی را

Диҳад нурии худоиро кунад ӯ тозаи иншое

دهد نوری خدایی را کند او تازه انشایی

Агар ин шаҳ дурӯ бошад на оташи халқ ва ху бошад

اگر این شه دورو باشد نه آنش خلق و خو باشد

Барои ҷуст ва ҷӯ бошад зи фикри нафаси кжпоиӣ

برای جست و جو باشد ز فکر نفس کژپایی

Дурӯе ӯаст бе кӣнаи азиро ӯаст ойӣна

دورویی او است بی‌کینه ازیرا او است آیینه

зи акси ту дар он синаи намояди кину бдроиӣ

ز عکس تو در آن سینه نماید کین و بد رایی

Мазан паҳлу ба он нурӣ ки Монӣ то абади кӯрӣ

مزن پهلو به آن نوری که مانی تا ابد کوری

Ту бо шерон макун зӯрӣ ки рӯбоҳӣ ба савдое

تو با شیران مکن زوری که روباهی به سودایی

Ки бо шерони марӣ кардан сегонро бишиканади гардан

که با شیران مری کردن سگان را بشکند گردن

На макрӣ монаду неи фан ва на дурӯе на сдтоиӣ

نه مکری ماند و نی فن ، نه دورویی نه صدتایی