Чаро чун эй ҳаёти ҷон дар ин олами ватани дорӣ
چرا چون ای حیات جان در این عالم وطن داری
Набошад хоки раҳ нотиқ надорад санги ҳушёрӣ
نباشد خاک ره ناطق ندارد سنگ هشیاری
Чаро заҳрӣ диҳад талхӣ чаро хорӣ кунад тезӣ
چرا زهری دهد تلخی چرا خاری کند تیزی
Чаро хашмӣ кунад тундӣ чаро бошад шабии торӣ
چرا خشمی کند تندی چرا باشد شبی تاری
Дар он гулзор рӯй ӯ аҷаб мемондам рӯзӣ
در آن گلزار روی او عجب میماندم روزی
Ки хории андари ин олам кунад дар аҳд ӯ хорӣ
که خاری اندر این عالم کند در عهد او خاری
Магари ҳазрати ниқобии баст аз ғайрат бар он чеҳра
مگر حضرت نقابی بست از غیرت بر آن چهره
Ки то ғайриӣ набинад он бурун ноед зи ағёрӣ
که تا غیری نبیند آن برون ناید ز اغیاری
Магари худ дидаи олами ғализу дард ва қалб омад
مگر خود دیده عالم غلیظ و درد و قلب آمد
наметанд ки дарёбад зи лутфи он чеҳраи норай
نمیتاند که دریابد ز لطف آن چهره ناری
Ду чашми зишти рӯйонро либоси зишт май бояд
دو چشم زشت رویان را لباس زشت میباید
Ва кӣ шояд ки дарушади либоси зишти он орӣ
و کی شاید که درپوشد لباس زشت آن عاری
Ки аз урёнии лутфаши либоси лутфи шарманда
که از عریانی لطفش لباس لطف شرمنده
Ки аз шарми сафоӣ ӯ арақ ҳо мешавад ҷорӣ
که از شرم صفای او عرقها میشود جاری
Ва ӯ бо ин ҳамаи ҷисмии Фрўбрид ва дарушед
و او با این همه جسمی فروبرید و درپوشید
Бурун зад лутф аз чашмаши з ҳар сӯ шуд ба дидорӣ
برون زد لطف از چشمش ز هر سو شد به دیداری
Фрўпўшиди лутф ӯ наоне карда чашмаш ро
فروپوشید لطف او نهانی کرده چشمش را
Ки то шуд дидаҳо маҳрӯм ва кунад аз сайру сайёрӣ
که تا شد دیدهها محروم و کند از سیر و سیاری
Валек он нури нопидои ҳамеи Фрмоидт ҳар дам
ولیک آن نور ناپیدا همیفرمایدت هر دم
Шароб май ки бФзоиди з бе ҳушяти ҳушёрӣ
شراب می که بفزاید ز بیهوشیت هشیاری
Ки хубон ба ғоятро фароғат бошад аз шева
که خوبان به غایت را فراغت باشد از شیوه
Валикин ишқашон дорад ҳазорон макру айёрӣ
ولیکن عشقشان دارد هزاران مکر و عیاری
Чунонк аз шаҳватии ту хуш ба ҷисму ҷони шаҳвонӣ
چنانک از شهوتی تو خوش به جسم و جان شهوانی
Набошӣ зон тараби ғофил агар ту ҷони ҷони дорӣ
نباشی زان طرب غافل اگر تو جان جان داری
Даруни худ талаби онро на пеш ва пас на бар гардун
درون خود طلب آن را نه پیش و پس نه بر گردون
Наме бинӣ ки андари хоби ту дар боғу гулзорӣ
نمیبینی که اندر خواب تو در باغ و گلزاری
Кадомин сӯй май донеи кадомин сӯй май бинӣ
کدامین سوی میدانی کدامین سوی میبینی
Ту он боғӣ ки май бинӣ ба хоби андар ба бедорӣ
تو آن باغی که میبینی به خواب اندر به بیداری
Чу дидаи ҷони кушодӣ ту бидидӣ малики рӯҳонӣ
چو دیده جان گشادی تو بدیدی ملک روحانی
Аз он ҷои Тифл раҳ бошӣ чу рӯи зини сӯ ба шаҳи оре
از آن جا طفل ره باشی چو رو زین سو به شه آری
Кадомин шаҳ наёрам гуфт рамзӣ аз сифот ӯ
کدامین شه نیارم گفت رمزی از صفات او
Валикин аз мисолии ту бадонегар хиради дорӣ
ولیکن از مثالی تو بدانی گر خرد داری
Хирадҳое намехоҳам ки аз дунӣу таммоъӣ
خردهایی نمیخواهم که از دونی و طماعی
Сар ва сарвар намеҷӯяд ҳаме ҷӯяд клҳдорӣ
سر و سرور نمیجوید همیجوید کلهداری
Ки бигзору сар май ҷӯ каз он сари сар ба даст ояд
کُلَه بگذار و سر میجو کز آن سر سر به دست آید
Ба сар биншин ба базм сар бибин зон сари ту хуморӣ
به سر بنشین به بزم سر ببین زان سر تو خماری
зи ҷомӣ каз сафои он намояди ғайбҳо як як
ز جامی کز صفای آن نماید غیبها یک یک
Чаҳ маи рӯйони намояди ғайби андари ҳуҷбу иморӣ
چه مه رویان نماید غیب اندر حجب و عماری
Ба рӯй ҳар маии бинии ту доғии баси зарифу каш
به روی هر مهی بینی تو داغی بس ظریف و کش
Нишони бандагии шаҳ ки фардаст ӯ ба дилдорӣ
نشان بندگی شه که فرد است او به دلداری
Ба назд ҳасани инсу ҷини махдумии шамси аддӣн
به نزد حسن انس و جن مخدومی شمس الدین
Зиҳии табризи дрёўш ки бар ҳар абр дар борӣ
زهی تبریز دریاوش که بر هر ابر در باری