Ало эй нақши рӯҳонӣ чаро аз мо гурезоне

الا ای نقش روحانی چرا از ما گریزانی

Ту худ аз хонаи охири зи ҳоли банда май доне

تو خود از خانه آخر ز حال بنده می دانی

Ба ҳақи ашки гарми ман ба ҳақ рӯй зарди ман

به حق اشک گرم من به حق روی زرد من

Ба пайвандӣ ки бо тестами варои таври инсонӣ

به پیوندی که با تستم ورای طور انسانی

Агар олам буд хандони маро бе ту буд зиндон

اگر عالم بود خندان مرا بی‌تو بود زندان

Басаст охир бикун раҳмӣ бар ин маҳрӯми зиндонӣ

بس است آخر بکن رحمی بر این محروم زندانی

Агар бо ҷумлаи хўишонм чу ту даврии парешонам

اگر با جمله خویشانم چو تو دوری پریشانم

Мабодо эй худои касро бад-ӣни ғояти парешоне

مبادا ای خدا کس را بدین غایت پریشانی

Бар он пои гризонт чаҳ барбандам ки нгризӣ

بر آن پای گریزانت چه بربندم که نگریزی

Ба ҷон бе вафои Монӣ чу ёри мо гурезоне

به جان بی‌وفا مانی چو یار ما گریزانی

Вар аз на чарх бртозӣ бисӯзӣ ҳафт дарё ро

ور از نه چرخ برتازی بسوزی هفت دریا را

Бадарами чарху дарёро ба ишқу сабру пешонӣ

بدرم چرخ و دریا را به عشق و صبر و پیشانی

Вагар чу офтобии ҳам рӯй бар торами чорам

وگر چو آفتابی هم روی بر طارم چارم

Чу соя дар рикоби ту ҳаме оем ба пинҳонӣ

چو سایه در رکاب تو همی‌آیم به پنهانی

Хониш
ғзл шморҳ 2558 — ъндлӣб