Ало эй ҷони қудси охир ба сӯии ман наме ое

الا ای جان قدس آخر به سوی من نمی‌آیی

Ҳамораи ҷон ба тан ояд ту сӯии тан наме ое

هماره جان به تن آید تو سوی تن نمی‌آیی

Бидам домани кашон то ту зи ман домани кшидстӣ

بدم دامن کشان تا تو ز من دامن کشیدستی

зи ашки хӯни ҳамеи резам дар ин доман наме ое

ز اشک خون همی‌ریزم در این دامن نمی‌آیی

Зиҳӣ бе обии ҷонам чу нисонт наме борад

زهی بی‌آبی جانم چو نیسانت نمی‌بارد

Зиҳии хирман ки сӯии ин сияҳи хирман наме ое

زهی خرمن که سوی این سیه خرمن نمی‌آیی

Чу даврам зон назар кардани назораи олимии гаштам

چو دورم زان نظر کردن نظاره عالمی گشتم

Назораи ман биёгар ту назар кардан наме ое

نظاره من بیا گر تو نظر کردن نمی‌آیی

Ало эй дили парӣ хуоне нагӯйӣ он париро ту

الا ای دل پری خوانی نگویی آن پری را تو

Чаро хобами ббрдигар ба саҳару фан наме ое

چرا خوابم ببردی گر به سحر و فن نمی‌آیی

Ало эй тавқи васл ӯ ки дар гардани ҳамеи зебӣ

الا ای طوق وصل او که در گردن همی‌زیبی

Чу қамарӣ нола медорам ки дар гардан наме ое

چو قمری ناله می‌دارم که در گردن نمی‌آیی

Дили ту ҳамчуи санг ва ман чу оҳани собити андари ишқ

دل تو همچو سنگ و من چو آهن ثابت اندر عشق

Аё оҳани рибои охири сӯии оҳан наме ое

ایا آهن ربا آخر سوی آهن نمی‌آیی

зи мо ва ман бараст он кас ки ту рӯеи бадви оре

ز ما و من برست آن کس که تو رویی بدو آری

Чаро ту сӯии ин ҳиҷрони сад чун ман наме ое

چرا تو سوی این هجران صد چون من نمی‌آیی

Физоиш аз куҷо бошад бҳоро чун наме борӣ

فزایش از کجا باشد بهارا چون نمی‌باری

Сукӯнат аз куҷои охири сӯии маскан наме ое

سکونت از کجا آخر سوی مسکن نمی‌آیی

Ало эй нури ғоиби байн дар ин дида наме тобӣ

الا ای نور غایب بین در این دیده نمی‌تابی

Ало эй нотиқаи куллӣ бад-ӣни алкн наме ое

الا ای ناطقه کلی بدین الکن نمی‌آیی

Чу арзани хиради гштстми зи баҳри мурғи мужда овар

چو ارزن خرد گشتستم ز بهر مرغ مژده آور

Ало эй мурғи муждаовар бад-ӣни арзан наме ое

الا ای مرغ مژده آور بدین ارزن نمی‌آیی

Ҳамаи ҷонҳо шудаи ларзон дар ин мкмни гуҳи ҳиҷрон

همه جان‌ها شده لرزان در این مکمن گه هجران

Барои амни ин ҷонҳо дар ин мкмн наме ое

برای امن این جان‌ها در این مکمن نمی‌آیی

Забон чун сӯсани тоза ба мадҳат эй хуши овоза

زبان چون سوسن تازه به مدحت ای خوش آوازه

Алои гулзори раббонии бад-ӣни сӯсан наме ое

الا گلزار ربانی بدین سوسن نمی‌آیی

Ало эй бодаи шодон ба ишқи андар чу устодон

الا ای باده شادان به عشق اندر چو استادان

Дарунати хнби сармастӣ чаро аз ?дан наме ое

درونت خنب سرمستی چرا از دن نمی‌آیی

Маоши хонаи ҷонам агар на аз қурс хуршед аст

معاش خانه جانم اگر نه از قرص خورشید است

Чаро эй хона бе хуршеди ту равшан наме ое

چرا ای خانه بی‌خورشید تو روشن نمی‌آیی

Агар на толиб ӯе ба хонаи хонаи хуршед

اگر نه طالب اویی به خانه خانه خورشید

Чаро чун шакли шаби дуздон ба ҳар равзан наме ое

چرا چون شکل شب دزدان به هر روزن نمی‌آیی

Чу саҳрои ҷамол ӯ барои ҷон буд муъмин

چو صحرای جمال او برای جان بود مأمن

Чаро дар хавф мебошӣ чромؤмннмии ое

چرا در خوف می‌باشی چرامأمن نمی‌آیی

Ту башикан ҷўзи ин танро бикӯб ин мағзро дарҳам

تو بشکن جوز این تن را بکوب این مغز را درهم

Чаро андари чароғи ишқ чун равған наме ое

چرا اندر چراغ عشق چون روغن نمی‌آیی

Ту об ва равғанӣ кардӣ ба нурати раҳ куҷо бошад

تو آب و روغنی کردی به نورت ره کجا باشد

Мабар ту об беравған ки бедушман наме ое

مبر تو آب بی‌روغن که بی‌دشمن نمی‌آیی

Чаҳ нақди пок май донеи ту худро вена наме бинӣ

چه نقد پاک می‌دانی تو خود را وین نمی‌بینی

Ки андари даст худ монадӣ ва дар махзан наме ое

که اندر دست خود ماندی و در مخزن نمی‌آیی

зи ишқи шамси табризӣ чу Мӯсо гуфтаам арнӣ

ز عشق شمس تبریزی چو موسی گفته‌ام ارنی

зи сӯии таври табризӣ чаро чун лн наме ое

ز سوی طور تبریزی چرا چون لن نمی‌آیی