Афтод дилу ҷонам дар фитнаи таррорӣ
افتاد دل و جانم در فتنه طراری
Снгинки ҷнгинки сари баста чу беморӣ
سنگینک جنگینک سر بسته چو بیماری
Ояд сӯй бехобӣ хоҳад з дараш обӣ
آید سوی بیخوابی خواهد ز درش آبی
Об чаҳ ки мехоҳад то дарфиканд норай
آب چه که میخواهد تا درفکند ناری
Гуяд ки ба аҷрати даҳ ин хонаи маро чанде
گوید که به اجرت ده این خانه مرا چندی
Ҳин то чаҳ кунӣ созам аз оташаши анборӣ
هین تا چه کنی سازم از آتشش انباری
Гуҳ гуяд ин арса кин хона баровардӣ
گه گوید این عرصه کاین خانه برآوردی
Бӯда сет аз он ман ту донеу деворӣ
بودهست از آن من تو دانی و دیواری
Девори бабри зини ҷои ин арса ба мо водаҳ
دیوار ببر زین جا این عرصه به ما واده
Дар арса ҷон бошад девори ту мурдорӣ
در عرصه جان باشد دیوار تو مرداری
Он дилбари сарвин қад дар қасд касе бошад
آن دلبر سروین قد در قصد کسی باشد
Дар кӯй ҳаме гардад чун мштғли корӣ
در کوی همیگردد چون مشتغل کاری
Ногуҳи бикунади чоҳӣ ногуҳ бузанд роҳӣ
ناگه بکند چاهی ناگه بزند راهی
Ногуҳи шинавии оҳӣ аз кӯчау бозорӣ
ناگه شنوی آهی از کوچه و بازاری
Ҷони нақш ҳаме хонд медонад ва ме ронад
جان نقش همیخواند میداند و میراند
Чун рахт намемонад дар ғорат ӯ борӣ
چون رخت نمیماند در غارت او باری
эй шоҳи шикархандае шодӣ ҳар зинда
ای شاه شکرخندهای شادی هر زنده
Дил кист туро банда ҷон кист гирифторӣ
دل کیست تو را بنده جان کیست گرفتاری
эй завқи дил аз навишт ваии шавқи дил аз ҷӯшат
ای ذوق دل از نوشت وی شوق دل از جوشت
Пеши ор ба ман гӯшт то нашунӯд ағёрӣ
پیش آر به من گوشت تا نشنود اغیاری
Аз боғи ту ҷону тан пар карда зи гули доман
از باغ تو جان و تن پر کرده ز گل دامن
Омухт хиромидан бо ту ба самани зорӣ
آموخت خرامیدن با تو به سمن زاری
Зон гӯши ҳамеи хоради коўмид чунин дорад
زان گوش همیخارد کاومید چنین دارد
Ва он гоҳ яқин дорад ин аз карамати оре
و آن گاه یقین دارد این از کرمت آری
То аз ту шудам доно чун чанг шудам ҷоно
تا از تو شدم دانا چون چنگ شدم جانا
Бишинав ҳиллаи мавлонои зории чунин зорӣ
بشنو هله مولانا زاری چنین زاری
То ишқи ҳмёхди ин меҳри ҳамеи корд
تا عشق حمیاخد این مهر همیکارد
Хомаш ки дилам дорад бе машғалаи гуфторӣ
خامش که دلم دارد بیمشغله گفتاری