Лаъл лабаш дод кунун мари маро

لعل لبش داد کنون مر مرا

Ончи туро лаъл кунад мари маро

آنچ تو را لعل کند مر مرا

Гулбуни хандон ба дил ва ҷон бигуфт

گلبن خندان به دل و جان بگفت

Барг миннат ҳаст ба гулшани бро

برگ منت هست به گلشن برآ

Гар нахарида сети ҷаҳонро зи ғам

گر نخریده‌ست جهان را ز غم

Мужда чаро дод худо ки уштурӣ ?

مژده چرا داد خدا که‌اشتری‌‌؟

Дар бен хонаи сети ҷаҳони тангу мнг

در بن خانه‌ست جهان تنگ و منگ

Зуди броиид ба боми саро

زود برآیید به بام سرا

Сӯрати иқбол шикаррез гуфт

صورت اقبال شکرریز گفت

Шукр чу кам нест шикоят чаро

شکر چو کم نیست شکایت چرا

Соғар бар даст хиромон расед

ساغر بر دست خرامان رسید

Фахри ману фахри ҳамаи моваро

فخر من و فخر همه ماورا

Ҷом мубоҳ омад ҳин нӯш кун

جام مباح آمد هین نوش کن

Бози раҳ аз ғобр ва аз моҷаро

باز ره از غابر و از ماجرا

Соғари аввал чу дӯд бар сарат

ساغر اول چو دود بر سرت

Саҷда кунад ақли ҷунуни ту ро

سجده کند عقل جنون تو را

Фош макун фоши ту асрори арш

فاش مکن فاش تو اسرار عرش

Дар сухании зодаи зи таҳти алсрӣ

در سخنی زاده ز تحت الثری