Гар бнхсбии шабӣ эй маи лақо

گر بنخسبی شبی ای مه لقا

Рӯ ба ту бинмоед ганҷи бақо

رو به تو بنماید گنج بقا

Гарми шӯии шаби ту ба хуршеди ғайб

گرم شوی شب تو به خورشید غیب

Чашми туро боз кунад тўтё

چشم تو را باز کند توتیا

Имшаб астизаҳ кун ва сар манеҳ

امشب استیزه کن و سر منه

То ки бибинӣ зи саодати ато

تا که ببینی ز سعادت عطا

Ҷилваи гуҳи ҷумла батон дар шаб аст

جلوه‌گه جمله بتان در شب است

Нашунӯд он кас ки бихуфт алсло

نشنود آن کس که بخفت الصلا

Мӯсои умрон на ба шаб дид нур ? !

موسی عمران نه به شب دید نور‌‌؟!

Сӯии дарахтӣ ки бигуфташ биё ?

سوی درختی که بگفتش بیا‌‌؟

Рафт ба шаб беш зи даҳ солаи роҳ

رفت به شب بیش ز ده ساله راه

Дид дарахтии ҳамаи ғарқи зё

دید درختی همه غرق ضیا

Не ки ба шаби Аҳмад миъроҷ рафт ? !

نی که به شب احمد معراج رفت‌‌؟!

Баради барроқяш ба сӯии само

برد براقیش به سوی سما

Рӯзи паии касбу шаб аз баҳри ишқ

روز پی کسب و شب از بهر عشق

Чашми бадӣ то ки набинад ту ро

چشم بدی تا که نبیند تو را

Халқ бихуфтанд вале ошиқон

خلق بخفتند ولی عاشقان

Ҷумлаи шаби қиссаи кунон бо худо

جمله شب قصه‌کنان با خدا

Гуфт ба Довӯди худои Карим

گفت به داوود خدای کریم

Ҳар кӣ кунад даъвии савдои мо

هر کی کند دعوی سودای ما

Чун ҳама шаб хуфт буд он дурӯғ

چون همه شب خفت بود آن دروغ

Хоб куҷо ояд мари ишқ ро

خواب کجا آید مر عشق را

Зон ки буд ошиқи хилвати талаб

زان که بود عاشق خلوت طلب

То ғам дил гуяд бо дилрабо

تا غم دل گوید با دلربا

Ташнаи нхспиди магари андакӣ

تشنه نخسپید مگر اندکی

Ташнаи куҷои хоби гарон аз куҷо

تشنه کجا خواب گران از کجا

Чунк бхспид ба хоб об дид

چونک بخسپید به خواب آب دید

ё лаби ҷӯ ё ки сабу ё саққо

یا لب جو یا که سبو یا سقا

Ҷумла шаб мерасад аз ҳақи хитоб

جمله شب می‌رسد از حق خطاب

Хези ғанимати шимур эй бе наво

خیز غنیمت شمر ای بی‌نوا

Вар на пас марги ту ҳасрати хурӣ

ور نه پسِ مرگ تو حسرت خوری

Чунк шавад ҷони ту аз тани ҷудо

چونک شود جان تو از تن جدا

Ҷуфти ббрднд ва замин монад хом

جفت ببردند و زمین ماند خام

Ҳеҷ надорад ҷузи хору гё

هیچ ندارد جز خار و گیا

Ман шудам аз дасти ту боқӣ бихон

من شدم از دست تو باقی بخوان

Маст шудам сар нашиносам зи по

مست شدم سر نشناسم ز پا

Шамси ҳақи муфаххари табризи ён

شمس حق مفخر تبریز‌یان

Бастами лабро ту биёи бргшо

بستم لب را تو بیا برگشا