Пеши каши он шоҳи шукри хона ро

پیش کش آن شاه شکر‌خانه را

Он гуҳари равшани дурдона ро

آن گهر روشن دردانه را

Он шаҳи фаррухи рух бе мисли ро

آن شه فرخ‌رخ بی‌مثل را

Он маи дарёи дили ҷонона ро

آن مه دریا‌دل جانانه را

Рӯҳ диҳад мурдаи пусида ро

روح دهد مرده پوسیده را

Меҳр диҳад синаи бегона ро

مِهر دهد سینه بیگانه را

Доман ҳар хори пар аз гул кунад

دامن هر خار پر از گل کند

Ақл диҳад каллаи девона ро

عقل دهد کله دیوانه را

Дар хиради Тифли ду рӯза наад

در خرد طفل دو‌روزه نهد

Онч набошад дили фарзона ро

آنچ نباشد دل فرزانه را

Тифл кӣ бошад ту магари мункирӣ

طفل کی باشد تو مگر منکری

Арбадаи астни ҳаннона ро

عربده استن حنانه را

Масти шӯйу шаҳи мисатони шӯй

مست شوی و شه مستان شوی

Чунк бигардонад паймона ро

چونک بگرداند پیمانه را

Бехудаму масту парокандаи мағз

بی‌خودم و مست و پراکنده مغز

Вар на накӯ гӯям афсона ро

ور نه نکو گویم افسانه را

Бо ҳама бишинав ки бибояд шунӯд

با همه بشنو که بباید شنود

Қиссаи ширини ғарибона ро

قصه شیرین غریبانه را

Бишиканади он рӯй дили моҳ ро

بشکند آن روی دل ماه را

Бишиканади он зулфи ду сад шона ро

بشکند آن زلف دو صد شانه را

Қиссаи он чашм кӣ ёради гузорад

قصه آن چشم کی یارد گزارد

Соҳири соҳркши фаттона ро

ساحر ساحرکش فتانه را

Бинад чашмаш ки чаҳ хоҳад шудан

بیند چشمش که چه خواهد شدن

То абад ӯ бинад пешона ро

تا ابد او بیند پیشانه را

Роз магӯ рӯи аҷамии сози хеш

راز مگو رو عجمی ساز خویش

Ёд кун он хоҷаи алӣона ро

یاد کن آن خواجه علیانه را