эй хираи назар дар ҷӯи пеши о ва бихӯр обӣ

ای خیره نظر در جو پیش آ و بخور آبی

Беҳуда чаҳ май гардӣ бар об чу дулобӣ

بیهوده چه می‌گردی بر آب چو دولابی

Саҳрост пар аз шукр дарёст пар аз гавҳар

صحراست پر از شکر دریاست پر از گوهر

Як ҷӯ набарӣ зини ду бекӯшишу асбобӣ

یک جو نبری زین دو بی‌کوشش و اسبابی

Гар марди тамошое чун дидаи бнгшоиӣ

گر مرد تماشایی چون دیده بنگشایی

Бгшодни чашми арзад то бонии маҳтобӣ

بگشادن چشم ارزد تابانی مهتابی

Миҳроб басӣ дидӣ дар ваии бнгнҷидӣ

محراب بسی دیدی در وی بنگنجیدی

Андари назар ҳарбӣ бишкофад миҳробӣ

اندر نظر حربی بشکافد محرابی

Мо ташна ва ҳар ҷониби як чашмаи ҳайвонӣ

ما تشنه و هر جانب یک چشمه حیوانی

Мо томъу пеш ва пас дарёи кафи ваҳобӣ

ما طامع و پیش و پس دریا کف وهابی

Раҳ чист миёни мо ҷузи нақси аёни мо

ره چیست میان ما جز نقص عیان ما

Кӯи пардаи миёни мо ҷузи чашми гарони хобӣ

کو پرده میان ما جز چشم گران خوابی

Шаш нури ҳамеи борад зон абр ки ҳақи орад

شش نور همی‌بارد زان ابر که حق آرد

Ҷисмат мисли бомай ҳар ҳиси ту мизоне

جسمت مثل بامی هر حس تو میزانی

Шаш чашма пайваста мегардад шаби баста

شش چشمه پیوسته می‌گردد شب بسته

Зон сӯаш равон карда он фотиҳи Абуабӣ

زان سوش روان کرده آن فاتح ابوابی

Хуршеду қамар гоҳе шаб уфтад дар чоҳӣ

خورشید و قمر گاهی شب افتد در چاهی

Берун кашадаш зон чаҳ беолату қуллобӣ

بیرون کشدش زان چه بی‌آلت و قلابی

Сад санъат султонӣ дорад зи ту пинҳонӣ

صد صنعت سلطانی دارد ز تو پنهانی

Зеро ки заъифии ту бетоқат ва бе тобӣ

زیرا که ضعیفی تو بی‌طاقت و بی‌تابی

Ин мФрш ва он кайвони афлоки варои он

این مفرش و آن کیوان افلاک ورای آن

Бар кафи худои ларзон монандаи симобӣ

بر کف خدا لرزان ماننده سیمابی

Дарё чу чунон бошад кафи дархур он бошад

دریا چو چنان باشد کف درخور آن باشد

Андари сифаташ хотир ҳаст аҳвалу каззобӣ

اندر صفتش خاطر هست احول و کذابی

Бигурезад ақлу ҷон аз ҳайбати он султон

بگریزد عقل و جان از هیبت آن سلطان

Чун дев ки бигурезад аз умри хитобӣ

چون دیو که بگریزد از عمر خطابی

Бикрии брмд аз шӯи маъшӯқи ҷаҳонаш ӯ

بکری برمد از شو معشوق جهانش او

Аз ҷони азизи худ бегонау схобӣ

از جان عزیز خود بیگانه و صخابی

Раҳ дода ба доми худ сад зоғи паии бозӣ

ره داده به دام خود صد زاغ پی بازی

Чун боз ба дом омад бардошта мизробӣ

چون باز به دام آمد برداشته مضرابی

Хомӯш ки он асъади инро ба аз ин гуяд

خاموش که آن اسعد این را به از این گوید

Бе сФқаҳи сФоқӣ бе шарфаи дбобӣ

بی‌صفقه صفاقی بی‌شرفه دبابی