эй сӯхтаи Юсуф дар оташи ёқӯбӣ

ای سوخته یوسف در آتش یعقوبی

Гуҳи байту ғазали гӯйии гуҳи пои амали кӯбӣ

گه بیت و غزل گویی گه پای عمل کوبی

Гуҳ давр бигардоне гоҳе шукри афшонӣ

گه دور بگردانی گاهی شکر افشانی

Гуҳи ғӯтаи хурии урён дар чашмаи Айюбӣ

گه غوطه خوری عریان در چشمه ایوبی

Халқони ҳамаи марду зани лаби баста ва дар шеван

خلقان همه مرد و زن لب بسته و در شیون

Вази давлат ва дод ӯ мо ғарқаи ин хӯбӣ

وز دولت و داد او ما غرقه این خوبی

Бар ишқ чу май часбади ошиқи з чаҳ рӯи хспд

بر عشق چو می‌چسبد عاشق ز چه رو خسپد

Чун дӯст наме хспд бо он ҳамаи матлӯбӣ

چون دوست نمی‌خسپد با آن همه مطلوبی

Он дӯст ки май бояд чун сӯй ту ме ояд

آن دوست که می‌باید چون سوی تو می‌آید

Аз баҳри чунон меҳмон чун хона наме рӯбӣ

از بهر چنان مهمان چون خانه نمی‌روبی

Чун разм намесозӣ чун чуст наме тозӣ

چون رزم نمی‌سازی چون چست نمی‌تازی

Чун сар ту наяндозӣ аз ғуссаи маҳҷӯбӣ

چون سر تو نیندازی از غصه محجوبی

эй наъли ту дар оташи он сӯии зи панҷ ва шаш

ای نعل تو در آتش آن سوی ز پنج و شش

Аз ҷазба онаст ин кандар ғаму ошӯбӣ

از جذبه آن است این کاندر غم و آشوبی

Кӣ бошад ва кӣ бошад кӯи гули з ту битарошад

کی باشد و کی باشد کو گل ز تو بتراشد

Бе айби хиради ҷонро аз ҷумлаи маъюбӣ

بی‌عیب خرد جان را از جمله معیوبی

Аҷзои дарахтонро чун мива кунад доро

اجزای درختان را چون میوه کند دارا

Бингар ки чаҳ мубаддил шуд он чӯб аз он чӯбӣ

بنگر که چه مبدل شد آن چوب از آن چوبی

Зин ба битавон гуфтан аммо бмгўи тани зан

زین به بتوان گفتن اما بمگو تن زن

Мангар зи ҳисоб эй ҷон дар олами маҳсӯбӣ

منگر ز حساب ای جان در عالم محسوبی