Омад маи мо мастии дастии Флкои дастӣ

آمد مه ما مستی دستی فلکا دستی

Ман нест шудам борӣ дар ҳаст яке ҳастӣ

من نیست شدم باری در هست یکی هستی

Аз як қадаҳ ва аз сад дил маст наме гардад

از یک قدح و صد دل، او مست نمی‌گردد

Гар бода асар кардӣ дар дили тан аз ӯ рстӣ

گر باده اثر کردی در دل تن از او رستی

Бор дигар оварадӣ зон май ки саҳар хӯрдӣ

بار دگر آوردی زان می که سحر خوردی

Пар май диҳемгар неи ин шишаи бншкстӣ

پر می‌دهیم گر نی این شیشه بنشکستی

Бар ҷоми ман аз мастӣ сангӣ задӣ ашкстӣ

بر جام من از مستی سنگی زدی اشکستی

Аз ҷузи тугар ашкстӣ будӣ ки напайвастӣ

از جز تو گر اشکستی بودی که نپیوستی

Зин бода чашид одам каз хеш бурун омад

زین باده چشید آدم کز خویش برون آمد

Гар мурда аз ин хӯрдӣ аз гӯри буруни ҷустӣ

گر مرده از این خوردی از گور برون جستی

Гар сайр нае аз сари ҳин хору забуни мангар

گر سیر نه ای از سر هین خوار و زبون منگر

Дар моҳ ки аз боло ояд ба чаҳ пастӣ

در ماه که از بالا  آید به چه پستی

эй бардаи намозамро аз вақт чаҳ бе бокӣ

ای برده نمازم را از وقت چه بی‌باکی

Гар рашки набардии дили тани ишқи прстстӣ

گر رشک نبردی دل تن عشق پرستستی

Он маст дар он мастӣ гар омадӣ андари саф

آن مست در آن مستی گر آمدی اندر صف

Ҳам қибла аз ӯ гаштии ҳам каъбаи Рахши хстӣ

هم قبله از او گشتی هم کعبه رخش خستی