Аз марг чаҳ андешӣ чун ҷони бақои дорӣ

از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری

Дар гӯри куҷои ганҷӣ чун нури худои дорӣ

در گور کجا گنجی چون نور خدا داری

Хуш бош каз он гавҳари олам ҳама шуд чун зар

خوش باش کز آن گوهر عالم همه شد چون زر

Монандаи он дилбар бинмо ки куҷои дорӣ

ماننده آن دلبر بنما که کجا داری

Дар ишқ нишаста тан дар ъушрат то гардан

در عشق نشسته تن در عشرت تا گردن

Ту рӯй турш бо ман эй хоҷа чаро дорӣ

تو روی ترش با من ای خواجه چرا داری

Дар олам бе рангии мастӣ буду шнгӣ

در عالم بی‌رنگی مستی بود و شنگی

Шихои ту чу дилтангӣ бо ғам чаҳ ҳаводорӣ

شیخا تو چو دلتنگی با غم چه هواداری

Чандини бмхўри ин ғам то чанд наҳй мотам

چندین بمخور این غم تا چند نهی ماتم

Ҳамранги шӯи охири ҳамгар бахшиши мо дорӣ

همرنگ شو آخر هم گر بخشش ما داری

Аз тобиши ту ҷонои ҷони гашти чунин доно

از تابش تو جانا جان گشت چنین دانا

Бисмии аллоҳи мавлоно чун соғарҳо дорӣ

بسم الله مولانا چون ساغرها داری

Шамс алҳақ табризӣ чун софи шикаррезӣ

شمس الحق تبریزی چون صاف شکرریزی

Бо тира наёмизӣ чун баҳри сафои дорӣ

با تیره نیامیزی چون بحر صفا داری