Ҳар лаҳзаи ваҳй осмон ояд ба сари ҷон ҳо

هر لحظه وحی آسمان آید به سر جان‌ها

Кохр чу дардӣ бар замин то чанд мебошӣ бро

کاخر چو دردی بر زمین تا چند می‌باشی برآ

Ҳар каз гарони ҷонон буд чун дард дар поён буд

هر کز گران جانان بود چون درد در پایان بود

Онгаҳ равад болои хами кони дард ӯ ёбад сафо

آنگه رود بالای خم کان درد او یابد صفا

Гулро мҷнбон ҳар дамӣ то оби ту софӣ шавад

گل را مجنبان هر دمی تا آب تو صافی شود

То дарди ту равшан шавад то дард ту гардад даво

تا درد تو روشن شود تا درد تو گردد دوا

Ҷонӣаст чун шуъла вале дӯдаши зи нураши бештар

جانیست چون شعله ولی دودش ز نورش بیشتر

Чун дӯд аз ҳад бугзарад дар хона нанамояд зё

چون دود از حد بگذرد در خانه ننماید ضیا

Гар дӯдро камтар кунӣ аз нури шуълаи брхўрӣ

گر دود را کمتر کنی از نور شعله برخوری

Аз нури ту равшан шавад ҳам ин сарои ҳам он саро

از نور تو روشن شود هم این سرا هم آن سرا

Дар оби тираи бенгарӣ неи моҳи бинии неи фалак

در آب تیره بنگری نی ماه بینی نی فلک

Хуршеду ма пинҳон шавад чун тирагӣ гирад ҳаво

خورشید و مه پنهان شود چون تیرگی گیرد هوا

Боди шимолӣ май вазад каз ваии ҳаво софӣ шавад

باد شمالی می‌وزد کز وی هوا صافی شود

Вази баҳри ин сайқали саҳар дар май дамади боди сабо

وز بهر این صیقل سحر در می‌دمد باد صبا

Боди нафаси мари синаро зи андӯҳ сайқал ме занад

باد نفس مر سینه را ز اندوه صیقل می‌زند

Гар як нафас гирад нафаси мари нафасро ояд фано

گر یک نفس گیرد نفس مر نفس را آید فنا

Ҷони ғариби андари ҷаҳони муштоқи шаҳри ломакон

جان غریب اندر جهان مشتاق شهر لامکان

Нафаси бҳимӣ дар чаро чандин чаро бошад чаро

نفس بهیمی در چرا چندین چرا باشد چرا

эй ҷони поки хуши гуҳар то чанд бошӣ дар сафар

ای جان پاک خوش گهر تا چند باشی در سفر

Ту бози шоҳии бозпри сӯии сафири подшо

تو باز شاهی بازپر سوی صفیر پادشا