Он хоҷаро дар кӯии мо дар гули фурӯрафтаи сети по
آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفتهست پا
Бо ту бигӯям ҳол ӯ бархон азои ҷоءи алқзо
با تو بگویم حال او برخوان اذا جاء القضا
Ҷборўору зафт ӯ доман кашон мерафт ӯ
جباروار و زفت او دامنکشان میرفت او
Тсхркнон бар ошиқони бозичаи дидаи ишқ ро
تسخرکنان بر عاشقان بازیچه دیده عشق را
Баси мурғи парон бар ҳаво аз домҳо фарду ҷудо
بس مرغ پران بر هوا از دامها فرد و جدا
намеояд аз қабзаи қазо бар пар ӯ тири бало
میآید از قبضه قضا بر پر او تیر بلا
эй хоҷа срмстк шудӣ бар ошиқон хнбк задӣ
ای خواجه سرمستک شدی بر عاشقان خنبک زدی
Масти худовандии худ киштӣ гирифтӣ бо худо
مست خداوندی خود کشتی گرفتی با خدا
Бар осмонҳо бардаи сари вази срнбшт ӯ бе хабар
بر آسمانها برده سر وز سرنبشت او بیخبر
Ҳамён ӯ пурсиму зари гӯшаши пар аз толи бақо
همیان او پرسیم و زر گوشش پر از طال بقا
Аз бӯсаҳо бар даст ӯ вази саҷдаҳо бар пой ӯ
از بوسهها بر دست او وز سجدهها بر پای او
Вази лўркнди шоирони вази дмдмаҳ ҳар жожхо
وز لورکند شاعران وز دمدمه هر ژاژخا
Бошад карамро офатии кони кибри орад дар Фтӣ
باشد کرم را آفتی کان کبر آرد در فتی
Аз ваҳм бемораш кунад дар чоплусӣ ҳар гадо
از وهم بیمارش کند در چاپلوسی هر گدا
Бидиҳад дирамҳо дар карам ӯ ноФаридаи сети он дирам
بدهد درمها در کرم او نافریدهست آن درم
Аз молу малики дайгарии мардӣ куҷо бошад сахо
از مال و ملک دیگری مردی کجا باشد سخا
Фиръавну шаддодӣ шудаи хикии пар аз бодӣ шуда
فرعون و شدادی شده خیکی پر از بادی شده
Мӯрӣ бидиҳ Марӣ шуда ваон мор гашта аждаҳо
موری بُده ماری شده وان مار گشته اژدها
Ишқ аз сари қуддусӣ ӣӣ ҳамчун Асои Мӯсо ӣӣ
عشق از سر قدوسییی همچون عصای موسییی
Кови аждаҳоро мехӯрд чун афканди Мӯсои Асо
کاو اژدها را میخورد چون افکند موسی عصا
Бар хоҷа рӯй замин бикшод аз гардуни камӣн
بر خواجه روی زمین بگشاد از گردون کمین
Тирӣ задаш каз захм ӯ ҳамчун камоне шуд дўто
تیری زدش کز زخم او همچون کمانی شد دوتا
Дар рӯ фитод ӯ он замон аз зарбати захми гарон
در رو فتاد او آن زمان از ضربت زخم گران
Хрхри кунон чун саръён дар ғурғураи маргу фано
خرخرکنان چون صرعیان در غرغره مرگ و فنا
Расво шудаи урён шудаи душман бар ӯ гирён шуда
رسوا شده عریان شده دشمن بر او گریان شده
Хуишон ӯ навҳаи кунон бар вай чу асҳоби азо
خویشان او نوحهکنان بر وی چو اصحاب عزا
Фиръавн ва намрудӣ бидиҳ ании ано аллоҳ ме зада
فرعون و نمرودی بده انی انا الله میزده
Ашкстаҳи гардани омада дар ёрб ва дар рбно
اشکسته گردن آمده در یارب و در ربنا
ӯ заъфаронӣ карда рӯ , захмӣ на бар андом ӯ
او زعفرانی کرده رو، زخمی نه بر اندام او
Ҷузи ғамзаи ғаммозае шакарлабии ширини лақо
جز غمزه غمازهای شکرلبی شیرینلقا
Тираши аҷабтар ё камон ? чашмаши тиҳитар ё даҳон ?
تیرش عجبتر یا کمان؟ چشمش تهیتر یا دهان؟
ӯ бе вафотар ё ҷаҳон ? ӯ мҳтҷбтар ё ҳумо ?
او بیوفاتر یا جهان؟ او محتجبتر یا هما؟
Акнӯн бигӯям сари ҷон дар имтиҳони ошиқон
اکنون بگویم سرّ جان در امتحان عاشقان
Аз қуфлу занҷири ниҳони ҳин гӯшҳоро бргшо
از قفل و زنجیر نهان هین گوشها را برگشا
Кӣ бргшоиии гӯшро ? кӯи гӯши мари мадҳушро ?
کی برگشایی گوش را؟ کو گوش مر مدهوش را؟
Мухлис набошад ҳушро ҷузи иФъли аллоҳи мо ишо
مخلص نباشد هوش را جز یفعل الله ما یشا
Ин хоҷа бо хрхшаҳ шуд пуршикаста чун пашша
این خواجهٔ باخرخشه شد پرشکسته چون پشه
Нолони зи ишқи Оишаи кобизи Айнии ман бко
نالان ز عشق عایشه کابیض عینی من بکا
Анои ҳлкнои бъдкм ё вилнои ман бъдкм
انا هلکنا بعدکم یا ویلنا من بعدکم
Мқти алҳиўаҳи Фқдкми ъўдўои алинои болрзо
مقت الحیوه فقدکم عودوا الینا بالرضا
Алъқли Фикми мртҳни ҳилли ман садои ишФии алҳзн
العقل فیکم مرتهن هل من صدا یشفی الحزن
Ва алқлби мнкми мумтаҳани фии васати нирони алнўӣ
و القلب منکم ممتحن فی وسط نیران النوی
эй хоҷа бо дасту по , пояти шикастаи сет аз қазо
ای خواجه با دست و پا، پایت شکستهست از قضا
Дилҳо шикастии ту басӣ бар пой ту омад ҷазо
دلها شکستی تو بسی بر پای تو آمد جزا
Ин аз аноятҳо шимур каз кӯй ишқ омад зарар
این از عنایتها شمر کز کوی عشق آمد ضرر
Ишқи маҷозиро гузар бар ишқи ҳақи сети интиҳо
عشق مجازی را گذر بر عشق حقست انتها
Ғозӣ ба дасти пӯри худ шамшер чубин ме диҳад
غازی به دست پور خود شمشیر چوبین میدهد
То ӯ дар он асто шавад шамшер гирад дар ғзо
تا او در آن استا شود شمشیر گیرد در غزا
Ишқӣ ки бар инсон буд шамшери чубини он буд
عشقی که بر انسان بود شمشیر چوبین آن بود
Он ишқ бо раҳмон шавад чун охир ояд ибтило
آن عشق با رحمان شود چون آخر آید ابتلا
Ишқи Зулайхои ибтидо бар Юсуф омад сол ҳо
عشق زلیخا ابتدا بر یوسف آمد سالها
Шуд охири он ишқи худо , мекард бар Юсуфи қафо
شد آخر آن عشقِ خدا، میکرد بر یوسف قفا
Бигурехт ӯ Юсуфи пай аш зад даст дар пероҳанаш
بگریخت او یوسف پیاش زد دست در پیراهنش
Бдридаҳ шуд аз ҷазб ӯ баракси ҳоли ибтидо
بدریده شد از جذب او برعکس حال ابتدا
Гуфташ қисоси перҳани барадами зи ту имрӯзи ман
گفتش قصاص پیرهن بردم ز تو امروز من
Гуфтои басии зин ҳо кунад тқлиби ишқи кибриё
گفتا بسی زینها کند تقلیب عشق کبریا
Матлӯбро толиб кунад мағлубро ғолиб кунад
مطلوب را طالب کند مغلوب را غالب کند
эй баси дуъогӯро ки ҳақ кард аз карами қиблаи дуо
ای بس دعاگو را که حق کرد از کرم قبله دعا
Борӣк шуд ӣнҷои сухан дам менагунҷад дар даҳан
باریک شد اینجا سخن دم مینگنجد در دهن
Ман мағлата хоҳам задан ин ҷо раво бошад дағо
من مغلطه خواهم زدن این جا روا باشد دغا
ӯ мезанад ман кистам ман сӯратами хокистм
او میزند من کیستم من صورتم خاکیستم
Раммол бар хокӣ занад нақши савобӣ ё хато
رمال بر خاکی زند نقش صوابی یا خطا
Инро раҳо кун хоҷаро бингар ки мегуяд маро
این را رها کن خواجه را بنگر که میگوید مرا
Ишқи оташи андар риш зад моро раҳо кардӣ чаро ?
عشق آتش اندر ریش زد ما را رها کردی چرا؟
эй хоҷаи соҳиби қадам ! гар рафтам инак омадам
ای خواجهٔ صاحبقدم! گر رفتم اینک آمدم
То ман дар ин охрзмони ҳол ту гӯям бармало
تا من در این آخرزمان حال تو گویم برملا
Охир чаҳ гуяд ғаррае ҷузи зи офтобии заррае ?
آخر چه گوید غرهای جز ز آفتابی ذرهای؟
Аз баҳри қулзуми қатрае зин бе ниҳояти моҷаро ?
از بحر قلزم قطرهای زین بینهایت ماجرا؟
Чун қатрае бнмоидти боқиш маълум оядат
چون قطرهای بنمایدت باقیش معلوم آیدت
зи анбори кафи гандумӣ арза кунанд андари шро
ز انبارْ کفّ ِ گندمی عرضه کنند اندر شرا
Кафӣ чу дидӣ боқиаш нодидаи худ май доне аш
کفی چو دیدی باقیاش نادیده خود میدانیاش
Доняшу доне чун шавад чун бозгардад зи Асия
دانیش و دانی چون شود چون بازگردد ز آسیا
Ҳастӣ ту анбори куҳани дастӣ дар ин анбор кун
هستی تو انبار کهن دستی در این انبار کن
Бингар чигуна гандумии вонгаҳ ба тоҳўн бар ?ҳулло
بنگر چگونه گندمی وانگه به طاحون بر هلا
Ҳаст он ҷаҳон чун Асия , ҳаст ин ҷаҳон чун хирманӣ
هست آن جهان چون آسیا، هست این جهان چون خرمنی
Онҷои ҳамин хоҳии бадангар гандумигар лӯбиё
آنجا همین خواهی بدن گر گندمی گر لوبیا
Рӯи тарки ин гӯ эй Миср ! он хоҷаро байни мунтазир
رو ترک این گو ای مُصر! آن خواجه را بین منتظر
Кови ним кора мекунад таъҷил мегуяд сало
کاو نیمکاره میکند تعجیل میگوید صلا
эй хоҷаи ту чунӣ бигӯ хаста дар ин пурфитнаи кӯ
ای خواجه تو چونی بگو خسته در این پرفتنه کو
Дар хоку хӯни афтодае бечораи вору мубтало
در خاک و خون افتادهای بیچارهوار و مبتلا
Гуфт алғёс эй мусалламин дил ҳо нигаҳдоред ҳин
گفت الغیاث ای مسلمین دلها نگهدارید هین
Шуд рехтаи худ хӯни ман то ин набошад бар шумо
شد ریخته خود خون من تا این نباشد بر شما
Ман ошиқонро дар табаш бисёр кардам сарзаниш
من عاشقان را در تبش بسیار کردم سرزنش
Бо синаи пари ғулу ғаш бисёр гуфтам носазо
با سینهٔ پر غل و غش بسیار گفتم ناسزا
?вили лкли ҳамзаи баҳри забони бад буд
ویل لکل همزه بهر زبانِ بد بوَد
Ҳамазро лмозро ҷуз чошнӣ набӯд даво
هماز را لماز را جز چاشنی نبود دوا
Кӣ он даҳон мардумаст ? сӯрохи мор ва каждум аст
کی آن دهان مردم است؟ سوراخ مار و کژدم است
Кҳгл дар он сӯрохи зан кздм манеҳ бар ақрабо
کهگِل در آن سوراخ زن کزدم منه بر اقربا
Дар ишқи тарк ком кун , тарки ҳубуб ва дом кун
در عشق ترک کام کن، ترک حبوب و دام کن
Мари сангро зар ном кун шукри лақаб на бар ҷафо
مر سنگ را زر نام کن شکّر لقب نِه بر جفا