Гуфтам ки биҷуст он ма аз хона чу айёрӣ

گفتم که بجست آن مه از خانه چو عیاری

Тшниъ занон будам бар аҳди вафодорӣ

تشنیع زنان بودم بر عهد وفاداری

Ғаммози ғамати гуфто дар хонаи биҷавии охир

غماز غمت گفتا در خانه بجوی آخر

Он турра ки дили дуздад монандаи таррорӣ

آن طره که دل دزدد ماننده طراری

Дар сӯхтаи ҷони зан аз оҳан ва аз сангаш

در سوخته جان زن از آهن و از سنگش

Дар пиҳи ду дидаи худ бар об бизан норай

در پیه دو دیده خود بر آب بزن ناری

БФрўзи чунин шамъӣ дар хонаи ҳамеи гардон

بفروز چنین شمعی در خانه همی‌گردان

Бошад ки ниҳон бошад ӯ аз пас деворӣ

باشد که نهان باشد او از پس دیواری

Андари пас деворӣ дар сояи хуршедаш

اندر پس دیواری در سایه خورشیدش

Дар ним шаб ҳиҷрон багушӯд марои корӣ

در نیم شب هجران بگشود مرا کاری

Дар хонаи ҳамеи гаштам дар дасти чунин шамъӣ

در خانه همی‌گشتم در دست چنین شمعی

То тира шуд ин шамъам аз тобиши анворӣ

تا تیره شد این شمعم از تابش انواری

Гуфтам ки дар ин зиндон чун ёФтмт эй ҷон

گفتم که در این زندان چون یافتمت ای جان

Дар бенамакӣ чун раҳи барадам ба нмксорӣ

در بی‌نمکی چون ره بردم به نمکساری

эй шӯхи гурезандаи ваии шоҳи ситезанда

ای شوخ گریزنده وی شاه ستیزنده

Вай аз ту ҷаҳони зинда чун ёФтмти борӣ

وی از تو جهان زنده چون یافتمت باری

Дар ҳол наоне шуд пинҳон чу маъонӣ шуд

در حال نهانی شد پنهان چو معانی شد

Чун гавҳар конӣ шуд ғайрат шудаи сатторӣ

چون گوهر کانی شد غیرت شده ستاری

Ман дасти занон бар сар чун ҳалқа шуда бар дар

من دست زنان بر سر چون حلقه شده بر در

Венаи таънаи занон бар ман ҳам ёфта бозорӣ

وین طعنه زنان بر من هم یافته بازاری

Аз партави махдумии шамс алҳақ табризӣ

از پرتو مخدومی شمس الحق تبریزی

Чун ма ки з хуршедаш шуд тираи хаҷали ворӣ

چون مه که ز خورشیدش شد تیره خجل واری