Ҳон эй табиби ошиқони савдое ӣӣ дидӣ чу мо ?

هان ای طبیب عاشقان سودایی‌یی دیدی چو ما‌؟

ё соҳибии аннии мустаҳлаки луи локмо

یا صاحبی اننی مستهلک لو لاکما

эй Юсуфи сад анҷумани ёқӯби дидаи сетӣ чу ман ?

ای یوسف صد انجمن یعقوب دیده‌ستی چو من‌؟

АсФри хдии ман ҷӯйу абизи Айнии ман бко

اصفر خدی من جوی و ابیض عینی من بکا

Аз чашми ёқӯби сафии ашкии давони байни Юсуфӣ

از چشم یعقوب صفی اشکی دوان بین یوسفی

Тҷрии дмўъии болӯлои ман мқлтии айни алўло

تجری دموعی بالولا من مقلتی عین الولا

Сад Миср ва сад шкрстон дарҷаст андари Юсуфон

صد مصر و صد شکرستان درجست اندر یوسفان

Алсиди ҷл ӯ сғри Фолкли фии ҷўФи алФро

الصید جل او صغر فالکل فی جوف الفرا

Асбоби ъушрат рост шуд ҳар чаҳ дилам мехост шуд

اسباب عشرت راست شد هر چه دلم می‌خواست شد

Фолўқти сайфи қотеъи лои тФткри Фимои мзӣ

فالوقت سیف قاطع لا تفتکر فیما مضی

Ҷони бози андари ишқ ӯ чун сибти Мӯсоро магӯ

جان باز اندر عشق او چون سبط موسی را مگو

Азҳбу рбки қотлои анои қуудҳо ҳно

اذهب و ربک قاتلا انا قعودها هنا

Ҳаргиз набинӣ дар ҷаҳони мазлӯмтар зини ошиқон

هرگز نبینی در جهان مظلوم‌تر زین عاشقان

Қўлўои лосҳоби алҳҷии руфақои борубоби алҳўӣ

قولوا لاصحاب الحجی رفقا بارباب الهوی

Гар дарду фарёдӣ буд дар оқибат додӣ буд

گر درد و فریادی بود در عاقبت دادی بود

Ман фазли раби Муҳсини адли алии алърши астўӣ

من فضل رب محسن عدل علی العرش استوی

Гар воқифӣ бар шурби мо вази соқии ширини лақо

گر واقفی بر شرب ما وز ساقی شیرین لقا

Алзмаҳу аълами ани зои ман ғайраи лои иртҷӣ

الزمه و اعلم ان ذا من غیره لا یرتجی

Кардем ҷумлаи ҳилаҳо эй ҳила омӯз наҳй

کردیم جمله حیله‌ها ای حیله آموز نهی

Мозотарӣ Фимотарӣ ё ман ирии мо лои ирӣ

ماذا تری فیما تری یا من یری ما لا یری

Хомӯшу боқиро биҷӯ аз нотиқи икроми ху

خاموش و باقی را بجو از ناطق اکرام خو

ФолФҳми ман аиҳоӣаҳи ман кули макрӯҳи шифо

فالفهم من ایحائه من کل مکروه شفا