Исо чу тӯии ҷоно эй давлати тарсое

عیسی چو توی جانا ای دولت ترسایی

Лоҳути азалро аз носут ту бинмое

لاهوت ازل را از ناسوت تو بنمایی

Имони зи сари зулфати зуннори аҷаби бандад

ایمان ز سر زلفت زنار عجب بندد

Каз кофари зулфи худ як печ ту бигушое

کز کافر زلف خود یک پیچ تو بگشایی

эй аз пас сад пардаи дртоФтаҳи рухсорат

ای از پس صد پرده درتافته رخسارت

То олами хокиро аз ишқи бророиӣ

تا عالم خاکی را از عشق برآرایی

Ҷони дӯши зи сармастӣ бо ишқи ту аҳдӣ кард

جان دوش ز سرمستی با عشق تو عهدی کرد

Ҷон буд дар он байъат бо ишқ ба танҳоӣ

جان بود در آن بیعت با عشق به تنهایی

Сари ишқ ба гӯшаши барад сар гуфт ба гӯши ҷон

سَر عشق به گوشش برد سِر گفت به گوش جان

Кас аҳд кунад бо худ неи ту ҳамагии мое

کس عهد کند با خود نی تو همگی مایی

Чндонк ту мекӯшӣ ҷузи чашм наме пӯшӣ

چندانک تو می‌کوشی جز چشم نمی‌پوشی

То чанд гурезии ту аз хеш ва наёсое

تا چند گریزی تو از خویش و نیاسایی

Ҷон гуфт ки эй фардами савганди бад-ӣни дардам

جان گفت که ای فردم سوگند بدین دردم

Савганд бидон зулфии ошиқи каши савдое

سوگند بدان زلفی عاشق کش سودایی

Кони аҳд ки ман кардам беҷон ва бадан кардам

کان عهد که من کردم بی‌جان و بدن کردم

Неи мо ва на ман кардам эй муфради яктое

نی ما و نه من کردم ای مفرد یکتایی

Маст онч кунад дар май аз май буд он ба рӯй

مست آنچ کند در مِی از مِی‌ بود آن در وی

Дар оби намояд ӯ лек ӯаст зи болоӣ

در آب نماید او لیک اوست ز بالایی

Табризи зи шамси аддӣни охири қадаҳӣ зу ҳин

تبریز ز شمس الدین آخر قدحی زو هین

Он соқии тарсоро як нукта нафармое

آن ساقی ترسا را یک نکته نفرمایی