Аз ҳар чаҳ трнҷидӣ бо дил ту бигӯ ҳоле

از هر چه ترنجیدی با دل تو بگو حالی

К-эии дил ту намегуфтӣ каз хеш шудам холӣ

کای دل تو نمی‌گفتی کز خویش شدم خالی

Ин ранҷ чу дар во шуд даъвии ту расво шуд

این رنج چو در وا شد دعوی تو رسوا شد

Зиштии ту пайдо шуд бигзор ту нколӣ

زشتی تو پیدا شد بگذار تو نکالی

Дар сӯрати ранҷи худ назора бикун эй бад

در صورت رنج خود نظاره بکن ای بد

Кӣ бошад бо ин худ он мартабаи олӣ

کی باشد با این خود آن مرتبه عالی

Бингар ки чаҳ зиштии ту баси диўсрштии ту

بنگر که چه زشتی تو بس دیوسرشتی تو

Инаст ки киштии ту пас аз кӣ ҳамеи нолӣ

این است که کشتی تو پس از کی همی‌نالی

Гар ранҷ бишуд мушкил навмед машав эй дил

گر رنج بشد مشکل نومید مشو ای دل

Каз ғайб шавад ҳосили андари ивази абдолӣ

کز غیب شود حاصل اندر عوض ابدالی

Аз завқ чу ъўрии ту ҳар лаҳзаи бшўрии ту

از ذوق چو عوری تو هر لحظه بشوری تو

К-эии каъба чаҳ даврии ту аз ҳизки халхолӣ

کای کعبه چه دوری تو از حیزک خلخالی

Дар бодияи мардонро корӣаст на сардон ро

در بادیه مردان را کاری است نه سردان را

Кин бодияи фардонро бздўди зи арзолӣ

کاین بادیه فردان را بزدود ز ارذالی

Дар хизмати махдумии шамс алҳақ табризӣ

در خدمت مخدومی شمس الحق تبریزی

Башитоб ки аз фазлаш дар манзили иҷлолӣ

بشتاب که از فضلش در منزل اجلالی