эй хоҷа , ту чаҳ мурғӣ ? науммат чаҳ ? чаро шоиӣ ?

ای خواجه، تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟

Неи парӣу неи чрӣ эй мурғаки ҳалвое

نی پرّی و نی چرّی ای مرغک حلوایی

Монанди шутурмурғӣ гӯйанд « биппар » гӯйӣ

مانند شترمرغی گویند «بپر» گویی

« ман уштураму уштур кӣ пурд эй тоӣ ? »

«من اشترم و اشتر کی پرّد ای طایی؟»

Чун навбат бор ояд гӯйӣ ки : « на ман мурғам ?

چون نوبت بار آید گویی که: «نه من مرغم؟

Кӣ бор кашад мурғии таклиф чаҳ фармое ? ! »

کی بار کشد مرغی تکلیف چه فرمایی؟!»

Неи булбули хуши лаҳнии неи тӯтии хуши рангӣ

نی بلبل خوش لحنی نی طوطی خوش رنگی

Неи фохтаи тавқии не дар чамани мое

نی فاختهٔ طوقی نی در چمن مایی

Ҳақаст сулаймонро дар гардан ҳар мурғӣ

حق است سلیمان را در گردن هر مرغی

Мурғон ҳама париданд онҷо , ту чаҳ май пое ? !

مرغان همه پرّیدند آنجا، تو چه می‌پایی؟!