эй дили ту дар ин ғорату тороҷ чаҳ дидӣ

ای دل تو در این غارت و تاراج چه دیدی

То рахти кушодӣу дукони бозкшидӣ

تا رخت گشادی و دکان بازکشیدی

Чун ҷўлҳаҳи ҳирс дар ин хонаи вайрон

چون جولهه حرص در این خانه ویران

Аз оби даҳони доми магаси гири тнидӣ

از آب دهان دام مگس گیر تنیدی

Аз лиззат ва аз мастии ин донаи дунё

از لذت و از مستی این دانه دنیا

Пиндошти дили ту ки аз ин доми рҳидӣ

پنداشت دل تو که از این دام رهیدی

Дар сайл касе хона кунад аз гул ва аз хок

در سیل کسی خانه کند از گل و از خاک

Дар дом касе дона хӯрд ҳеҷ шунидӣ

در دام کسی دانه خورد هیچ شنیدی

эй дили бабр аз дому буруни ҷаи ту ба ҳангом

ای دل ببر از دام و برون جه تو به هنگام

Он сӯй ки дар равзаи арвоҳи давидӣ

آن سوی که در روضه ارواح دویدی

эй рӯҳ чу товус биафшон ту пари ақл

ای روح چو طاووس بیفشان تو پر عقل

ё ёди надории ту ки бар арш паридӣ

یا یاد نداری تو که بر عرش پریدی

Аз арши сӯй фарш фитодӣу қазо буд

از عرش سوی فرش فتادی و قضا بود

Додӣ ту пари хеш ва ду се донаи харидӣ

دادی تو پر خویش و دو سه دانه خریدی

Чун гуруснаи қаҳт дар ин луқма фитодӣ

چون گرسنه قحط در این لقمه فتادی

Гуҳи лаби бгзидӣу гуҳӣ даст халидӣ

گه لب بگزیدی و گهی دست خلیدی

Кӯи ҳиммати шоҳона на зон дояи давлат

کو همت شاهانه نه زان دایه دولت

Зон шери тбошири саодати бмзидӣ

زان شیر تباشیر سعادت بمزیدی

Он хуии мулӯкона ки бо шер фурӯрафт

آن خوی ملوکانه که با شیر فرورفت

Валлоҳ ки наёмизад бо хӯну палидӣ

والله که نیامیزد با خون و پلیدی

Он шоҳи гули мо ба каф хеш сиришта сет

آن شاه گل ما به کف خویش سرشته‌ست

Он ҳиммату бахташи зи каф шоҳ чашидӣ

آن همت و بختش ز کف شاه چشیدی

Валлоҳ ки дар он зовияи коўрод аласт аст

والله که در آن زاویه کاوراد الست است

Омухти туро шоҳи ту шайхӣу мурӣдӣ

آموخت تو را شاه تو شیخی و مریدی

Омухти туро ки дилу дилдор яке анд

آموخت تو را که دل و دلدار یکی اند

Гуҳ қуфл шавад гоҳ кунад расми калидӣ

گه قفل شود گاه کند رسم کلیدی

Гуҳи панду гуҳии банду гуҳии заҳру гуҳии қанд

گه پند و گهی بند و گهی زهر و گهی قند

Гуҳи тозау барҷастаи гуҳии куҳнаи қдидӣ

گه تازه و برجسته گهی کهنه قدیدی

эй сайл дар ин роҳи ту боло ва нишеб аст

ای سیل در این راه تو بالا و نشیب است

Тлўин баравад аз ту чу дар баҳр раседӣ

تلوین برود از تو چو در بحر رسیدی

эй хок аз ин захми паёпаии ту нижандӣ

ای خاک از این زخم پیاپی تو نژندی

Ваии чарх аз ин бори гарони санги хмидӣ

وی چرخ از این بار گران سنگ خمیدی

эй баҳри ҳақоиқ ки замини мавҷ ва каф туаст

ای بحر حقایق که زمین موج و کف توست

Пинҳонӣ ва дар феъл чаҳ пайдоу падедӣ

پنهانی و در فعل چه پیدا و پدیدی

эй чашмаи хуршед ки ҷўшидӣ аз он баҳр

ای چشمه خورشید که جوشیدی از آن بحر

То пардаи зулмот ба анвор даридӣ

تا پرده ظلمات به انوار دریدی

Ҳар хок ки дар даст гирифтӣ ҳама зар шуд

هر خاک که در دست گرفتی همه زر شد

Шуд лаълу зумурради зи ту сангӣ ки гузидӣ

شد لعل و زمرد ز تو سنگی که گزیدی

Баси талху турш аз ту чу ҳалво ва шукр шуд

بس تلخ و ترش از تو چو حلوا و شکر شد

Бгзидаҳ шуд он мива ки ӯро бгзидӣ

بگزیده شد آن میوه که او را بگزیدی

Шогирд кӣ будӣ ки ту устоди ҷаҳонӣ

شاگرد کی بودی که تو استاد جهانی

Ин санъат беолат ва бе кафи з кӣ дидӣ

این صنعت بی‌آلت و بی‌کف ز کی دیدی

Чун мураккаби ҷбрилӣ ва аз сами ту ҳар хок

چون مرکب جبریلی و از سم تو هر خاک

Сабза шавад охири з чаҳ кҳсор чаредӣ

سبزه شود آخر ز چه کهسار چریدی

Хомаш куну ёдовар онро ки ба ҳазрат

خامش کن و یاد آور آن را که به حضرت

Сад бор аз ин зикр ва аз ин фикр буридӣ

صد بار از این ذکر و از این فکر بریدی