эй шоҳи ту туркии аҷамии вор чарое

ای شاه تو ترکی عجمی وار چرایی

Ту ҷону ҷаҳонии туу бемор чарое

تو جان و جهانی تو و بیمار چرایی

Гулзор чу ранг аз сидқоти ту ббрднд

گلزار چو رنگ از صدقات تو ببردند

Гулзор бидиҳ зон руху пурхор чарое

گلزار بده زان رخ و پرخار چرایی

Алҳақ ту нагуфтӣу дами бода ӯ гуфт

الحق تو نگفتی و دم باده او گفت

эй хоҷаи Мансури ту бар дор чарое

ای خواجه منصور تو بر دار چرایی

Дар ғори Фтм чун дил ва дилдор ҳарифанд

در غار فتم چون دل و دلدار حریفند

Дилдор чу шуд эй дил дар ғор чарое

دلدار چو شد ای دل در غار چرایی

Он шоҳ нашуд лек паии чашми бади ин гӯ

آن شاه نشد لیک پی چشم بد این گو

Гар шоҳ бишуд махзани асрор чарое

گر شاه بشد مخزن اسرار چرایی

Гар бех дилат нест дар он оби ҳётш

گر بیخ دلت نیست در آن آب حیاتش

эй боғи чунин тозау пурбор чарое

ای باغ چنین تازه و پربار چرایی

Гар роҳ набарда сети дилати ҷониби гулзор

گر راه نبرده‌ست دلت جانب گلزار

Хуши бӯу шикархандау дилдор чарое

خوش بو و شکرخنده و دلدار چرایی

Гар дев занад таъна ки худ нест сулаймон

گر دیو زند طعنه که خود نیست سلیمان

эй дев агар нест ту дар кор чарое

ای دیو اگر نیست تو در کار چرایی

Бар чашмаи дилгар на парии хона ҳасан аст

بر چشمه دل گر نه پری خانه حسن است

эй ҷони саросемаи парии дор чарое

ای جان سراسیمه پری دار چرایی

эй Марями ҷонгар ту нае ҳомили исо

ای مریم جان گر تو نه‌ای حامل عیسی

Зон зулфи чилипои паии зуннор чарое

زان زلف چلیپا پی زنار چرایی

Гар аз май шамс алҳақ табриз на мастӣ

گر از می شمس الحق تبریز نه مستی

Пас мӯътакифи хонаи хумор чарое

پس معتکف خانه خمار چرایی