Кримои ту гулӣ ё ҷумлаи қандӣ

کریما تو گلی یا جمله قندی

Ки чун бинии маро чун гули бихандӣ

که چون بینی مرا چون گل بخندی

Ъзизои ту ба бустони он дарахтӣ

عزیزا تو به بستان آن درختی

Ки чун дидам туро бехами бикунадӣ

که چون دیدم تو را بیخم بکندی

Чаҳ кам гардад зи ҷоҳат гар бипурсӣ

چه کم گردد ز جاهت گر بپرسی

Ки чунӣ дар фироқами дардмандӣ

که چونی در فراقم دردمندی

Ман онам каз фироқати мустамандам

من آنم کز فراقت مستمندم

Ту онӣ ки халоси мустамандӣ

تو آنی که خلاص مستمندی

Дар ин матбахи ҳазорон ҷон ба харҷ аст

در این مطبخ هزاران جان به خرج است

Бибин ту эй дили пурхӯн ки чанде

ببین تو ای دل پرخون که چندی

Чу ҳалқа бар дарат гарчи муқӣмам

چو حلقه بر درت گرچه مقیمم

Чаҳ чора чун ту бар боми баландӣ

چه چاره چون تو بر بام بلندی

Биё эй зулфи чавгони ҳукми дорӣ

بیا ای زلف چوگان حکم داری

Ки чун гӯям дар ин майдон фикандӣ

که چون گویم در این میدان فکندی

Сапанд аз баҳр он бошад ки сӯзад

سپند از بهر آن باشد که سوزد

Дило май сӯзи дилбарро сапандӣ

دلا می‌سوز دلبر را سپندی

Биё эй ҷоми ишқи шамси табриз

بیا ای جام عشق شمس تبریز

Ки дарди куҳнаро ту сӯдмандӣ

که درد کهنه را تو سودمندی