Нигорои ту дар андешаи дарозӣ

نگارا تو در اندیشه درازی

Биоварадӣ ки бо ёрон насозӣ

بیاوردی که با یاران نسازی

На ошиқ бар сар оташ нишинад

نه عاشق بر سر آتش نشیند

Магар ки ошиқӣ бошад маҷозӣ

مگر که عاشقی باشد مجازی

Ба ман бингар ки будам пеш аз ин ишқ

به من بنگر که بودم پیش از این عشق

зи олами фориғи андар бе ниёзӣ

ز عالم فارغ اندر بی‌نیازی

Қазо омад бидидам моҳи рӯе

قضا آمد بدیدم ماه رویی

Гирифтам ман сари зулфаш ба бозӣ

گرفتم من سر زلفش به بازی

Гуноҳи ин буд афтодам ба ишқӣ

گناه این بود افتادم به عشقی

Чу сад рӯзи қиёмат дар дарозӣ

چو صد روز قیامت در درازی

зи хӯнами буи машк ояд чу резад

ز خونم بوی مشک آید چو ریزد

Шаҳиди шармсорами ман зи ғозӣ

شهید شرمسارم من ز غازی

Насиҳат дод шамси аддӣни табриз

نصیحت داد شمس الدین تبریز

Ки чун маъшӯқ эй ошиқ нанозӣ

که چون معشوق ای عاشق ننازی