На оташҳои моро тарҷумонӣ

نه آتش‌های ما را ترجمانی

На асрори дили моро забонӣ

نه اسرار دل ما را زبانی

Бараҳна шуд зи сад пардаи дилу ишқ

برهنه شد ز صد پرده دل و عشق

Нишаста ду ба ду ҷонӣу ҷонӣ

نشسته دو به دو جانی و جانی

Миён ҳар дугар ҷбрил ояд

میان هر دو گر جبریل آید

Набошад зи оташаши як дам амоне

نباشد ز آتشش یک دم امانی

Ба ҳар лаҳзаи висоли андари висолӣ

به هر لحظه وصال اندر وصالی

Ба ҳар сӯеи аёни андари аёнӣ

به هر سویی عیان اندر عیانی

Бибинӣ ту чаҳ султонони маънӣ

ببینی تو چه سلطانان معنی

Ба гӯшаи бомашон чун посбонӣ

به گوشه بامشان چون پاسبانی

Сиришта васли яздони кӯҳ тавр аст

سرشته وصل یزدان کوه طور است

Дар он кони тоби норади як замонӣ

در آن کان تاب نارد یک زمانی

Агар сад ақли кул бар ҳам бабандӣ

اگر صد عقل کل بر هم ببندی

Нагардад бомашонро нардбонӣ

نگردد بامشان را نردبانی

Нишонеҳои мардони саҷдаи орад

نشانی‌های مردان سجده آرد

Агар зон бенишон гӯям нишоне

اگر زان بی‌نشان گویم نشانی

Аз он нурӣ ки ҳарфи он ҷо нагунҷад

از آن نوری که حرف آن جا نگنجد

Туро ин ҳарф гашта армағонӣ

تو را این حرف گشته ارمغانی

Камар шуд ҳарфҳо аз шамси табриз

کمر شد حرف‌ها از شمس تبریز

Биё барбанд агар дории миёнӣ

بیا بربند اگر داری میانی