Шунӯдами ман ки чокарро ситудӣ

شنودم من که چاکر را ستودی

Кӣ бошам ман ту лутф худ намӯдӣ

کی باشم من تو لطف خود نمودی

Ту кони лаълу ҷони каҳрабое

تو کان لعل و جان کهربایی

Ба раҳмати барги коҳиро рабӯдӣ

به رحمت برگ کاهی را ربودی

Яке оҳан бидам беқадару қимат

یکی آهن بدم بی‌قدر و قیمت

Туами ойӣна Эй кардӣ задудӣ

توام آیینه ای کردی زدودی

зи тӯфони Фнооми вохридӣ

ز طوفان فناام واخریدی

Ки ҳам наваҳй ва ҳам киштии ҷўдӣ

که هم نوحی و هم کشتی جودی

Дилогар сӯхтӣ чун авд бӯда

دلا گر سوختی چون عود بوده

Вагар хомӣ бисӯз акнӯн ки авдӣ

وگر خامی بسوز اکنون که عودی

Ба зери соя иқбол хуфтам

به زیر سایه اقبال خفتم

Буруни панҷ ҳис роҳам гушӯдӣ

برون پنج حس راهم گشودی

Бидон раҳ бепар ва бепо ва бе сар

بدان ره بی‌پر و بی‌پا و بی‌سر

Ба шарқу ғарб шояд шуд ба зӯдӣ

به شرق و غرب شاید شد به زودی

Дар он раҳ нест хори ихтиёрӣ

در آن ره نیست خار اختیاری

На тарсоеаст он ҷо на ҷуҳудӣ

نه ترسایی است آن جا نه جهودی

Бурун аз хиттаи чархи кабӯдаш

برون از خطه چرخ کبودش

Раҳидаи ҷони зи кӯрӣу кабӯдӣ

رهیده جان ز کوری و کبودی

Чаҳ майгаре бар хндндгони рӯ

چه می‌گریی بر خندندگان رو

Чаҳ май поеи ҳамон ҷои рӯ ки будӣ

چه می‌پایی همان جا رو که بودی

Аз ин шаҳдӣ ки сад гаван неш дорад

از این شهدی که صد گون نیش دارد

Биҷуз днбл бибин чизе фузудӣ

بجز دنبل ببین چیزی فزودی