Дигарбораи шаҳ соқӣ раседӣ

دگرباره شه ساقی رسیدی

Маро дар ҳалқа мисатон кашидӣ

مرا در حلقه مستان کشیدی

Дигарбораи шикастии тавбаҳо ро

دگرباره شکستی توبه‌ها را

Ба ҷомии пардаҳоро брдридӣ

به جامی پرده‌ها را بردریدی

Дгрбор эй хаёли фитнаи ангез

دگربار ای خیال فتنه انگیز

Чу май бар мағзи мисатони брдўидӣ

چو می بر مغز مستان بردویدی

Биё эй оҳӯ аз науфт падед аст

بیا ای آهو از نافت پدید است

Ки аз насрин ва нилӯфар чаредӣ

که از نسرین و نیلوفر چریدی

Ҳамаи саҳро гуласт ва арғавон аст

همه صحرا گل است و ارغوان است

Бидон як дам ки дар саҳро дамидӣ

بدان یک دم که در صحرا دمیدی

Макун эй осмони номӯс кам кун

مکن ای آسمان ناموس کم کن

Ки аз савдои моҳи ман хмидӣ

که از سودای ماه من خمیدی

Бигӯ эй ҷон вагар не ман бигӯям

بگو ای جان وگر نی من بگویم

Ки аз шарми ҷамолаши нопадидӣ

که از شرم جمالش ناپدیدی

Бигӯям эй биҳишти ин дам ба гӯшт

بگویم ای بهشت این دم به گوشت

Ки бе ӯ бастае ва бе калидӣ

که بی‌او بسته‌ای و بی‌کلیدی

Чу хотунони мисрӣ эй шафақи ту

چو خاتونان مصری ای شفق تو

Чу дидӣ Юсуфамро каф буридӣ

چو دیدی یوسفم را کف بریدی

Бидидам дӯши кбритӣ ба дастат

بدیدم دوش کبریتی به دستت

Яқин кардам ки дикӣ май пзидӣ

یقین کردم که دیکی می‌پزیدی

Ту ҳам эй дил дар он матбах ки ӯ буд

تو هم ای دل در آن مطبخ که او بود

Пас девор чизе ме шунидӣ

پس دیوار چیزی می‌شنیدی

На идӣ ки ду бор ояд ба солӣ

نه عیدی که دو بار آید به سالی

Ба рағми ид ҳар рӯзии ту идӣ

به رغم عید هر روزی تو عیدی

Худовандо ба қудрат бе назирӣ

خداوندا به قدرت بی‌نظیری

Ки ҳасании лонзирии бртнидӣ

که حسنی لانظیری برتنیدی

Чунин нурии диҳии ашкмбаҳ эй ро

چنین نوری دهی اشکمبه‌ای را

Чуниниро газофа кӣ гузидӣ

جنینی را گزافه کی گزیدی

Бигӯ эй гул ки ин лутф аз кӣ дорӣ

بگو ای گل که این لطف از که داری

На хори хушк будӣ ме халидӣ

نه خار خشک بودی می‌خلیدی

Ту ҳам эй чашми ҷинси хок будӣ

تو هم ای چشم جنس خاک بودی

Бигуфтӣ ман чаҳ байнам ҳам бидидӣ

بگفتی من چه بینم ؟هم بدیدی

Ту ҳам эй пои барҷои монда будӣ

تو هم ای پای ،برجا مانده بودی

Дўонидти дўонндаҳи давидӣ

دوانیدت دواننده دویدی

Дами исоу илмашро адуӣ

دم عیسی و علمش را عدوی

Аҷаб эй хари бад-ӣн даъват раседӣ

عجب ای خر بدین دعوت رسیدی

Чу моли ин илм монад марди регат

چو مال این علم ماند مرده ریگت

На ту Монӣ на илмӣ ки гузидӣ

نه تو مانی نه علمی که گزیدی

Ҷаҳони перро гуфтам ҷавони шӯ

جهان پیر را گفتم جوان شو

Бибин бахти ҷавон то кӣ қдидӣ

ببین بخت جوان تا کی قدیدی

Биёи умеди байн ки нек набӯд

بیا امید بین که نیک نبود

Дар ин умед бе ҳади ноумедӣ

در این امید بی‌حد ناامیدی

Бадви пайвандам аз гуфтани бабрам

بدو پیوندم از گفتن ببرم

Набарам зон шаҳӣ ки ту буридӣ

نبرم زان شهی که تو بریدی