Ба ҷони ту пас гардани нхорӣ

به جان تو پس گردن نخاری

Нагӯйӣ май рӯм узрӣ наёрӣ

نگویی می‌روم عذری نیاری

Бисозӣ бо ду се мискин бе дил

بسازی با دو سه مسکین بی‌دل

Агар чаҳ бедилон бисёр дорӣ

اگر چه بی‌دلان بسیار داری

Нагӯйӣ кор дорам дар паии кор

نگویی کار دارم در پی کار

Чаҳ бошӣ бастаи ту хоўндгорӣ

چه باشی بسته تو خاوندگاری

Ту гӯйӣ май рӯм ранҷур дорам

تو گویی می‌روم رنجور دارم

На ранҷурони моро май гузорӣ

نه رنجوران ما را می‌گذاری

зи мо ранҷуртар охир кӣ бошад

ز ما رنجورتر آخر کی باشد

Ки дар чашмати нёиим аз нзорӣ

که در چشمت نیاییم از نزاری

Хурии савганд ки фардои биёям

خوری سوگند که فردا بیایم

Чаҳ доман гирадат савганди хорӣ

چه دامن گیردت سوگند خواری

Ту бо савганди кории пухтае сар

تو با سوگند کاری پخته‌ای سر

Ки бар асрори пинҳонии саворӣ

که بر اسرار پنهانی سواری

Ту моҳӣ мо шабем аз мо бмгриз

تو ماهی ما شبیم از ما بمگریز

Ки бе маи шаб буд дилгиру торӣ

که بی‌مه شب بود دلگیر و تاری

Ту обии мо мисоли кишти ташна

تو آبی ما مثال کشت تشنه

Магарад аз мо ки оби хушгуворӣ

مگرد از ما که آب خوشگواری

Бипош эй ҷони даравишони содиқ

بپاش ای جان درویشان صادق

Чаҳ бошадгар чунин тухмии бакорӣ

چه باشد گر چنین تخمی بکاری

Чаҳ даравишон ки ҳар як ганҷ маликанд

چه درویشان که هر یک گنج ملکند

Ки шоҳони рости зи эшон шармсорӣ

که شاهان راست ز ایشان شرمساری

Ба ту дарвеш ва бо ғайри ту султон

به تو درویش و با غیر تو سلطان

з ту доранд тоҷи шаҳриёрӣ

ز تو دارند تاج شهریاری

Ки ма дарвеш бошад пеши хуршед

که مه درویش باشد پیش خورشید

Кунад бар ахтарони маи шаҳсаворӣ

کند بر اختران مه شهسواری

Манам ноӣ ту маъзӯрам дар ин бонг

منم نای تو معذورم در این بانگ

Ки бар ман ҳар дамии дам май гуморӣ

که بر من هر دمی دم می‌گماری

Ҳамаи дамҳои ин олами шимурдаи сет

همه دم‌های این عالم شمرده‌ست

Ту эй дам чаҳ дамӣ ки бе шуморӣ

تو ای دم چه دمی که بی‌شماری