Марои андар ҷигар бинишаст хорӣ

مرا اندر جگر بنشست خاری

Биҳамдиллоҳи зи боғ ӯаст борӣ

بحمدالله ز باغ او است باری

Яке иқбол зафтӣ ёфт ҷонам

یکی اقبال زفتی یافت جانم

Вгрчаҳ шуд танам дар ишқи зорӣ

وگرچه شد تنم در عشق زاری

Канорӣ нест ин иқболи мо ро

کناری نیست این اقبال ما را

Чу бигирифтам чунин ма дар канорӣ

چو بگرفتم چنین مه در کناری

Бигир ин ақлро бар дор ӯ каш

بگیر این عقل را بر دار او کش

Тамошо кун аз ин пас гиру дорӣ

تماشا کن از این پس گیر و داری

Чу андрбоФти ин ҷонам ба ишқаш

چو اندربافت این جانم به عشقش

з ҳастам то намонад пуду торӣ

ز هستم تا نماند پود و تاری

Рухи гулноргар дар раҳ ҳиҷоб аст

رخ گلنار گر در ره حجاب است

Чу гул дар ҷон занемаш зуди норай

چو گل در جان زنیمش زود ناری

Машав ғарра ба гулзори фанои ту

مشو غره به گلزار فنا تو

Ки ӯ ганда шавад рӯзии се чорӣ

که او گنده شود روزی سه چاری

Ҷамолии байн ки ҳазрати ъошқстш

جمالی بین که حضرت عاشقستش

Башу баҳри чунин ҷони ҷони сипорӣ

بشو بهر چنین جان جان سپاری

Худовандии шамси аддӣни табриз

خداوندی شمس الدین تبریز

Каз ӯ дорад худованди ифтихорӣ

کز او دارد خداوند افتخاری