Бигуфтам бо дилами охири қарорӣ

بگفتم با دلم آخر قراری

зи оташҳои ӯ охири фирорӣ

ز آتش‌های او آخر فراری

Туро мегӯям ва ту аз сари танз

تو را می‌گویم و تو از سر طنز

Ишорат мекунӣ хандон ки оре

اشارت می‌کنی خندان که آری

Манам аз дасти ту бедасту пое

منم از دست تو بی‌دست و پایی

Ту дар кӯии маии шкръзорӣ

تو در کوی مهی شکرعذاری

Дилам гуфто надидӣ онч дидам

دلم گفتا ندیدی آنچ دیدم

Ту пиндории з акнӯнаст корӣ

تو پنداری ز اکنون است کاری

Манам ҷузвӣ ва аз худ кул кул аст

منم جزوی و از خود کل کل است

Вайаст дарёии оташи ман шарорӣ

وی است دریای آتش من شراری

Варо дидам чу баҳрӣ мавҷ ме зад

ورا دیدم چو بحری موج می‌زد

Ва ҷони ман зи баҳр ӯ бухорӣ

و جان من ز بحر او بخاری

зи табризи офтобӣ рӯ намудем

ز تبریز آفتابی رو نمودم

Бишуд раққоси ҷонами зарраи ворӣ

بشد رقاص جانم ذره واری

Худованди шамси дайн чун як назар тофт

خداوند شمس دین چون یک نظر تافت

Биҷӯшед оби хуш аз ҷони норай

بجوشید آب خوش از جان ناری

з ҳар қатраи яке ҷонӣ ҳаме раст

ز هر قطره یکی جانی همی‌رست

Ҳаме парид андари лолаи зорӣ

همی‌پرید اندر لاله زاری

Хониш
ғзл шморҳ 2716 — ъндлӣб