Боғасту баҳору сарви олӣ

باغ است و بهار و سرو عالی

Мо менаравем аз ин ҳаволӣ

ما می‌نرویم از این حوالی

Бигушоӣ ниқоб ва дар фурӯбанд

بگشای نقاب و در فروبند

Моиему тӯйу хонаи холӣ

ماییم و توی و خانه خالی

Имрӯзи ҳариф хос ишқем

امروز حریف خاص عشقیم

Бардошта ҷоми лоуболӣ

برداشته جام لاابالی

эй мутриб хуш навой хуши не

ای مطرب خوش نوای خوش نی

Бояд ки азим хуш бинолӣ

باید که عظیم خوش بنالی

эй соқии шодкоми хуши ҳол

ای ساقی شادکام خوش حال

Пеши ори шаробро ту ҳоле

پیش آر شراب را تو حالی

То хуш бихӯрему хуши бхсбим

تا خوش بخوریم و خوش بخسبیم

Дар сояи лутфи лоязолӣ

در سایه لطف لایزالی

Хӯрдӣ на зи роҳи ҳалқу ашкам

خوردی نه ز راه حلق و اشکم

Хобӣ на натиҷаи лиёлӣ

خوابی نه نتیجه لیالی

эй дил хоҳам ки он қадаҳ ро

ای دل خواهم که آن قدح را

Бар дидау чашм худ бимолӣ

بر دیده و چشم خود بمالی

Чун нест шӯии тамом дар май

چون نیست شوی تمام در می

Он соъат ҳаст бар камолӣ

آن ساعت هست بر کمالی

Пояндаи шӯй аз он сқоҳм

پاینده شوی از آن سقاهم

Бемаргу фаноу интиқолӣ

بی مرگ و فنا و انتقالی

Дуздӣ бигзору хуши ҳамеи рӯ

دزدی بگذار و خوش همی‌رو

Эмини зи шиканҷаҳои волӣ

ایمن ز شکنجه‌های والی

Гӯйӣ бинмо ки эминии кӯ

گویی بنما که ایمنی کو

Рӯи рӯ ки ҳануз дар саволӣ

رو رو که هنوز در سؤالی

эй рӯзи бад-ӣни хушӣ чаҳ рӯзӣ

ای روز بدین خوشی چه روزی

эй рӯз ба аз ҳазор солӣ

ای روز به از هزار سالی

эй ҷумлаи рӯзҳо ғуломат

ای جمله روزها غلامت

Эшон ҳиҷранд ва ту висолӣ

ایشان هجرند و تو وصالی

эй рӯзи ҷамоли ту кӣ бинад

ای روز جمال تو کی بیند

эй рӯзи азими боҷамолӣ

ای روز عظیم باجمالی

Ҳам худ бинии ҷамоли худ ро

هم خود بینی جمال خود را

Ва он чашм ки гӯш ӯ бимолӣ

و آن چشم که گوش او بمالی

эй рӯз на рӯзи офтобӣ

ای روز نه روز آفتابی

Ту рӯзи зи нури зулҷалолӣ

تو روز ز نور ذوالجلالی

Хуршед кунад суҷуд ҳар шом

خورشید کند سجود هر شام

намехоҳад аз маати ҳилолӣ

می‌خواهد از مهت هلالی

эй рӯзи миёни рӯзи пинҳон

ای روز میان روز پنهان

эй рӯзи муқӣми лоязолӣ

ای روز مقیم لایزالی

эй рӯзии рӯзҳоу шаб ҳо

ای روزی روزها و شب‌ها

эй лутфи ҷанӯбӣу шимолӣ

ای لطف جنوبی و شمالی

Хомаш кунам аз камоли гуфтан

خامش کنم از کمال گفتن

Зеро ту вароӣ ҳар камолӣ

زیرا تو ورای هر کمالی

Пайдо нашӯй ба қол зеро

پیدا نشوی به قال زیرا

Ту пайдотар зи қилу қолӣ

تو پیداتر ز قیل و قالی

Аз қол шавад хаёли пайдо

از قال شود خیال پیدا

Ту фавқи таваҳҳуму хаёлӣ

تو فوق توهم و خیالی

Ва он ваҳму хаёл ташна туаст

و آن وهم و خیال تشنه توست

эй дода ту обро зулолӣ

ای داده تو آب را زلالی

Ин ҳар ду дар оби ҷони даҳани хушк

این هر دو در آب جان دهن خشک

Дар олами пари зи хеши холӣ

در عالم پر ز خویش خالی

Боқии ғазали варои парда

باقی غزل ورای پرده

Маҳҷӯби зи ту ки дар малолӣ

محجوب ز تو که در ملالی