Дар хӯн дилам расед фатво

در خون دلم رسید فتوی

Аз ҷумлаи муфтёни маънӣ

از جمله مفتیان معنی

Бо халқ бигӯ ки давр бошед

با خلق بگو که دور باشید

Аз зарқи ману фусӯси даъвӣ

از زرق من و فسوس دعوی

Бо дил гуфтам чунин хуш астат

با دل گفتم چنین خوش استت

Дили наъраи занон ки ореи оре

دل نعره زنان که آری آری

Бардошти рбобкии дили ман

برداشت ربابکی دل من

Бнўохт ки мо хушем яъне

بنواخت که ما خوشیم یعنی

Кони таъна аз ин сӯй вуҷӯд аст

کان طعنه از این سوی وجود است

Он ҷо ки манам куҷост таънӣ

آن جا که منم کجاست طعنی

Он ҷо ки манам чу ман нагунҷам

آن جا که منم چو من نگنجم

Гунҷад дгарӣ бигӯ ки неи не

گنجد دگری بگو که نی نی

То ман бошӣ ту ӯ набинӣ

تا من باشی تو او نبینی

Зеро ки шабасту чашми аъамӣ

زیرا که شب است و چشم اعمی

То чашми ту ин буд чаҳ бинӣ

تا چشم تو این بود چه بینی

Дар бтгаҳи нафаси нақши Монӣ

در بتگه نفس نقش مانی

эй оҷизи хеши рӯ ба табриз

ای عاجز خویش رو به تبریز

Дар шамси аддӣни гурези борӣ

در شمس الدین گریز باری