Он шамъ чу шуд тараб физойӣ

آن شمع چو شد طرب فزایی

Парвонаи дилон ба рақси ое

پروانه دلان به رقص آیی

Чун ҷон бирасад на тан биҷунбад

چون جان برسد نه تن بجنبد

Ҷон омад аз лаҳади броиӣ

جان آمد از لحد برآیی

Чун бонги самоъ дар ки афтод

چون بانگ سماع در که افتاد

эй кӯҳи гарон кам аз садое

ای کوه گران کم از صدایی

Кин боди баҳор май расонад

کاین باد بهار می‌رساند

Рақсонеи шохро салое

رقصانی شاخ را صلایی

Дар зарраи куҷо қарор монад

در ذره کجا قرار ماند

Хуршед ба рақс дар самое

خورشید به رقص در سمایی

Ҳам оташ ва дӯд гашта печон

هم آتش و دود گشته پیچان

Аз оташ рӯй ҷон физойӣ

از آتش روی جان فزایی

Моҳии снмои зи рӯҳ бе ҷисм

ماهی صنما ز روح بی‌جسم

Шухии шукрии яке балое

شوخی شکری یکی بلایی

Гуҳи кӯтаҳу гуҳ дароз гаштем

گه کوته و گه دراز گشتیم

Бо сояи сӯрати ҳумое

با سایه صورت همایی

Ҳам бар лаби дӯст маст гаштем

هم بر لب دوست مست گشتیم

Нолон шудаи масти ҳамчуи ное

نالان شده مست همچو نایی

Бар боди савор ҳамчу коҳем

بر باد سوار همچو کاهیم

Андари ҷавлони зи каҳрабое

اندر جولان ز کهربایی

Чун пашшаи зи хӯн хеш мастем

چون پشه ز خون خویش مستیم

Вази деги ҷигар дило абое

وز دیگ جگر دلا ابایی

Андари хилват ба ҳўии ҳўиӣ

اندر خلوت به هوی هویی

Дар ҷамъият баҳои ҳоӣ

در جمعیت به های هایی

Дар сӯрат банда камӣнем

در صورت بنده کمینیم

Дар сари сифати яке худоӣ

در سر صفت یکی خدایی

Ин дод хдиўи шамси табриз

این داد خدیو شمس تبریز

Бекибр валек кибриёе

بی کبر ولیک کبریایی

Хониш
ғзл шморҳ 2765 — ъндлӣб