эй бе ту маҳол ҷон физойӣ

ای بی‌تو محال جان فزایی

Вай дар дилу ҷони мо куҷое

وی در دل و جان ما کجایی

Гар ним шабии занону гӯйон

گر نیم شبی زنان و گویان

Сармасти зи кӯии мо даройӣ

سرمست ز کوی ما درآیی

Ҷони пеши кашему ҷон чаҳ бошад

جان پیش کشیم و جان چه باشد

Охир на ту ҷони ҷони мое

آخر نه تو جان جان مایی

Дар боми фалаки дроФтди оташ

در بام فلک درافتد آتش

Гар бар сари боми худ броиӣ

گر بر سر بام خود برآیی

Бо рӯй ту кист қурси хуршед

با روی تو کیست قرص خورشید

То лоф занад зи равшаноӣ

تا لاف زند ز روشنایی

Ҳам чашмӣ ва ҳам чароғи мо ро

هم چشمی و هم چراغ ما را

Ҳам дафъи бало ва ҳам балое

هم دفع بلا و هم بلایی

Дар дидаи ноумед ҳар дам

در دیده ناامید هر دم

эй дидаи дил чаҳ май намое

ای دیده دل چه می‌نمایی

эй булбули маст аз фиғонат

ای بلبل مست از فغانت

намеояд буии ошноӣ

می‌آید بوی آشنایی

намена?ил ки нола марҳам омад

می‌نال که ناله مرهم آمد

Бар захми ҷароҳати ҷудоӣ

بر زخم جراحت جدایی

То кашф шавад зи нолаи ту

تا کشف شود ز ناله تو

Чизеи зи ҳақиқати худоӣ

چیزی ز حقیقت خدایی

Хониш
ғзл шморҳ 2766 — ъндлӣб