Гар ёри латифу боўФоиӣ

گر یار لطیف و باوفایی

Вар аз дилу ҷон аз он мое

ور از دل و جان از آن مایی

Хоҳам ки дар ин миёни даройӣ

خواهم که در این میان درآیی

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

Чун сӯрати ҷони латифи корӣ

چون صورت جان لطیف کاری

Аз ҳалқа чаро ту барканорӣ

از حلقه چرا تو برکناری

Вази ёрки худ дареғи дорӣ

وز یارک خود دریغ داری

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

Бархез ки мо ва ту чу ҷонем

برخیز که ما و تو چو جانیم

Вази розк ҳамдигар бидонем

وز رازک همدگر بدانیم

Охир на ман ва ту ёрконим

آخر نه من و تو یارکانیم

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

Дарёб ки бар дар худоӣам

دریاب که بر در خداییم

Охир бингар ки мо кҷоиим

آخر بنگر که ما کجاییم

То рақси кунони з дар даройем

تا رقص کنان ز در درآییم

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

эй ҷону ҷаҳон чаро чунинӣ

ای جان و جهان چرا چنینی

Чун ёрки хешро набинӣ

چون یارک خویش را نبینی

Дар гӯша рӯй турши нишинӣ

در گوشه روی ترش نشینی

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

Чунӣ ту ва он дили латифат

چونی تو و آن دل لطیفت

Ва он сӯрату қомати зарифат

و آن صورت و قامت ظریفت

Хоҳам ки шавам шабии ҳарифат

خواهم که شوم شبی حریفت

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی

Дар ҷумлаи олами илоҳӣ

در جمله عالم الهی

Вази домани моҳ то ба моҳӣ

وز دامن ماه تا به ماهی

Он шуд ки ту гӯйӣ ва бихоҳӣ

آن شد که تو گویی و بخواهی

эй моҳ бигӯ ки кӣ броиӣ

ای ماه بگو که کی برآیی