Дар ҷаҳонгар бозҷӯӣ нест бе савдои сиррӣ

در جهان گر بازجویی نیست بی‌سودا سری

Лек ин савдо ғариб омад ба олами нодарӣ

لیک این سودا غریب آمد به عالم نادری

Ҷумлаи савдоҳо бар ин фани оқибат ҳасрат хуранд

جمله سوداها بر این فن عاقبت حسرت خورند

зи онки сад пар дорад ин ва нест онҳоро парӣ

ز آنک صد پر دارد این و نیست آن‌ها را پری

Пеши боғаши боғи олами нақши гармобаи сету бас

پیش باغش باغ عالم نقش گرمابه‌ست و بس

Не дар ӯ миваи Бақои не дар ӯ шох тарӣ

نی در او میوه بقایی نی در او شاخ تری

Он зи саҳаритар намояд чун бигирӣ шох ӯ

آن ز سحری تر نماید چون بگیری شاخ او

Май баради шохаши туро бо хоҷаи қорун то срӣ

می‌برد شاخش تو را با خواجه قارون تا ثری

Сӯрат ӯ чун Асоу ботин ӯ аждаҳо

صورت او چون عصا و باطن او اژدها

Чун нае Мӯсои Марв бар аждаҳои қоҳирӣ

چون نه‌ای موسی مرو بر اژدهای قاهری

Кафи Мӯсои кӯ ки то гардад Асои он аждаҳо

کف موسی کو که تا گردد عصا آن اژدها

Гардани он аждаҳоро гирад ӯ чун лмтрӣ

گردن آن اژدها را گیرد او چون لمتری

Гар кашида май шӯии он сӯи з ҷазб аждаҳост

گر کشیده می‌شوی آن سو ز جذب اژدهاست

зи онк ӯ баси гуруснаи сет ва ту мар ӯро чун хурӣ

ز آنک او بس گرسنه‌ست و تو مر او را چون خوری

Ҷазб ӯ чун оташӣ омад дроФкни худ дар об

جذب او چون آتشی آمد درافکن خود در آب

Дафъ ҳар зиддиӣ ба зиддиӣ дафъи нораии кавсарӣ

دفع هر ضدی به ضدی دفع ناری کوثری

Чун ту дар балхии равони шӯи сӯии Бағдод эй падар

چون تو در بلخی روان شو سوی بغداد ای پدر

То ба ҳар дам давртар бошӣ зи Марв ва аз ҳарӣ

تا به هر دم دورتر باشی ز مرو و از هری

Ту марӣ бошӣу чокари андари ин ҳазрат ба аст

تو مری باشی و چاکر اندر این حضرت به است

эй аФндӣ ҳин магӯ инро марӣ ва онро марӣ

ای افندی هین مگو این را مری و آن را مری

Вари Фсрдӣ дар такаббури офтобиро биҷӯ

ور فسردی در تکبر آفتابی را بجو

Дар гудоз ҳар фусурда шамс бошад моҳирӣ

در گداز هر فسرده شمس باشد ماهری

Офтоби ҳашарро монад гудозад ҳар ҷамод

آفتاب حشر را ماند گدازد هر جماد

Аз замину осмону кӯҳу сангу гавҳарӣ

از زمین و آسمان و کوه و سنگ و گوهری

То бидонади аҳли маҳшар кин ҳама ях бӯда аст

تا بداند اهل محشر کاین همه یخ بوده است

Ақли ҷузвии нанги монда бар сари ях чун харӣ

عقل جزوی ننگ مانده بر سر یخ چون خری

эй хари ларзон шуда бар рӯй ях дар зери бор

ای خر لرزان شده بر روی یخ در زیر بار

Пўз бардорад ба болои хар ки ё раби охирӣ

پوز بردارد به بالا خر که یا رب آخری

Шамси табризӣ чу ақли ҷузвро ёрӣ диҳад

شمس تبریزی چو عقل جزو را یاری دهد

Бол ва пар ёбад хар ӯ брпрд чун ҷаъфарӣ

بال و پر یابد خر او برپرد چون جعفری