Отшинои оби ҳайвон аз куҷо оварда Эй
آتشینا آب حیوان از کجا آوردهای
Донам ин борӣ ки алҳақ ҷон Фзо оварда Эй
دانم این باری که الحق جان فزا آوردهای
Машриқу мағриби бадаради ҳамчуи абр аз як дигар
مشرق و مغرب بدرد همچو ابر از یک دگر
Чун чунин хуршед аз нур худо оварда Эй
چون چنین خورشید از نور خدا آوردهای
Хираи гон рӯй худро аз раҳ ва манзил мапурс
خیره گان روی خود را از ره و منزل مپرس
Чун бар эшон шуълаҳои кибриё оварда Эй
چون بر ایشان شعلههای کبریا آوردهای
Аҳмақӣ бошад агар ҷонии бимиради баъд аз ин
احمقی باشد اگر جانی بمیرد بعد از این
Чун чунин дарёии ҷӯшон аз бақо оварда Эй
چون چنین دریای جوشان از بقا آوردهای
Аз қазо ва аз қадари мари ошиқонро хавф нест
از قضا و از قدر مر عاشقان را خوف نیست
Чун қадарро маст гашта бо қазо оварда Эй
چون قدر را مست گشته با قضا آوردهای
наменагунҷад ҷони мо дар пӯст аз шодии ту
مینگنجد جان ما در پوست از شادی تو
Кин ҷамоли ҷони Фзо аз баҳр мо оварда Эй
کاین جمال جان فزا از بهر ما آوردهای
Шамси табризӣ ҷафо кардӣ ва донам ин қадар
شمس تبریزی جفا کردی و دانم این قدر
Каз миён ҳар ҷафоеи сад вафо оварда Эй
کز میان هر جفایی صد وفا آوردهای