эй маӣ кандар никуӣ аз сифати афзӯда Эй

ای مهی کاندر نکویی از صفت افزوده‌ای

То басии дарҳои давлат бар фалак багушӯда Эй

تا بسی درهای دولت بر فلک بگشوده‌ای

эй басои кӯҳи аҳад каз роҳ дил барканда Эй

ای بسا کوه احد کز راه دل برکنده‌ای

эй басои васфи аҳад кандар назар бинмуда Эй

ای بسا وصف احد کاندر نظر بنموده‌ای

Ҷонҳо знбўрўор аз ишқи ту парон шуда

جان‌ها زنبوروار از عشق تو پران شده

То даҳони хокёнро зон асали олӯда Эй

تا دهان خاکیان را زان عسل آلوده‌ای

эй сабки ақлӣ ки аз хешаш гаронӣ дода Эй

ای سبک عقلی که از خویشش گرانی داده‌ای

Ваии гарони ҷонӣ ки сӯии хештани брбўдаҳ Эй

وی گران جانی که سوی خویشتن بربوده‌ای

Шод бо гӯши муқӣми андари мақолоти аласт

شاد با گوش مقیم اندر مقالات الست

Чун з бе чашмони мақолот хато башнавада Эй

چون ز بی‌چشمان مقالات خطا بشنوده‌ای

Дар рухи пурзаҳри дунони кмтрки хандида Эй

در رخ پرزهر دونان کمترک خندیده‌ای

Ҳар хасиро аз зарурат дар ҷаҳони бстўдаҳ Эй

هر خسی را از ضرورت در جهان بستوده‌ای

Фориғӣ аз чарбу ширин дар ҳаловатҳои худ

فارغی از چرب و شیرین در حلاوت‌های خود

Чарб ва ширин бош аз худ зи онки хуши полуда Эй

چرب و شیرین باش از خود ز آنک خوش پالوده‌ای

эй ҳамаи даъвӣати маънӣ эй зи маънии бештар

ای همه دعویت معنی ای ز معنی بیشتر

эй ду сад чндонк даъвӣ карда Эй бинмуда Эй

ای دو صد چندانک دعوی کرده‌ای بنموده‌ای

эй ки май ҷӯии мисоли шамси табризии ту ҳам

ای که می‌جویی مثال شمس تبریزی تو هم

Рӯзгорӣ май барӣу андари ғами беҳуда Эй

روزگاری می‌بری و اندر غم بیهوده‌ای