Дар ду чашм ман нишин эй он ки аз ман ман тарӣ

در دو چَشمِ مَن نِشین اِی آن که از مَن مَن‌تری

То қамарро вонмоим каз қамари равшан тарӣ

تا قمر را وانمایم کز قمر روشن‌تری

Андро дар боғ то номӯси гулшани бишиканад

اندرآ در باغ تا ناموس گلشن بشکند

зи онк аз сад боғу гулшани хуштару гулшан тарӣ

ز آنک از صد باغ و گلشن خوش‌تر و گلشن‌تری

То ки сарв аз шарми қадати қади худ пинҳон кунад

تا که سَرو از شرمِ قَدَت قدِ خود پنهان کند

То забони андркшди сӯсан ки ту сӯсан тарӣ

تا زبان اندرکشد سوسن که تو سوسن‌تری

Вақти лутф эй шамъи ҷон монанди мумии нарму ром

وقتِ لطف ای شمعِ جان مانند مومی نرم و رام

Вақти ноз аз оҳани пӯлоди ту оҳнтрӣ

وقت ناز از آهن پولاد تو آهن‌تری

Чун фалак саркаш мабош эй нозанин каз ноз ӯ

چون فلک سرکش مباش ای نازنین کز ناز او

Нарми гардӣ чун замингар аз фалаки тавсан тарӣ

نرم گردی چون زمین گر از فلک توسن‌تری

Зон буруни андохти ҷавшани Ҳамзаи вақти корзор

زان برون انداخت جوشن حمزه وقت کارزار

Каз ҳазорон ҳсну ҷавшани рӯҳро ҷавшан тарӣ

کز هزاران حصن و جوشن روح را جوشن‌تری

Зон сабаб ҳар хилватии сӯрохи равзанро бибаст

زان سبب هر خلوتی سوراخ روزن را ببست

Каз барои равшании ту хонаро равшан тарӣ

کز برای روشنی تو خانه را روشن‌تری