Оҳи кони сояи худои гўҳрдлии пурмоя Эй

آه کان سایه خدا گوهردلی پرمایه‌ای

Офтоб ӯ наҳашт андари ду олами соя Эй

آفتاب او نهشت اندر دو عالم سایه‌ای

Офтобу чархро чун зарраҳо барҳам занад

آفتاب و چرخ را چون ذره‌ها برهم زند

Вази ҷамол худ диҳадашон нав ба нави сармоя Эй

وز جمال خود دهدشان نو به نو سرمایه‌ای

Ишқу ошиқро чаҳ хуш хандон кунӣ рақсон кунӣ

عشق و عاشق را چه خوش خندان کنی رقصان کنی

Ишқсозӣ ақли сӯзии турфае хўдроиаҳ Эй

عشق سازی عقل سوزی طرفه‌ای خودرایه‌ای

Чашми мурда вом карда ҷони зи баҳри ишқ ӯ

چشم مرده وام کرده جان ز بهر عشق او

зи онк дар дида бидида ҷон аз он сари поя Эй

ز آنک در دیده بدیده جان از آن سر پایه‌ای

Қаҳри сад дандони зи лутфаши пер бедандон шуда

قهر صد دندان ز لطفش پیر بی‌دندان شده

Ақли побарҷои зи ишқаши ёвау ҳрҷоиаҳ Эй

عقل پابرجا ز عشقش یاوه و هرجایه‌ای

Сад ҳазорон сола аз ҳасту адам зон сўтрӣ

صد هزاران ساله از هست و عدم زان سوتری

Вази тавозуъи мари адамро ҳаст хуши ҳамсоя Эй

وز تواضع مر عدم را هست خوش همسایه‌ای

Кӯҳи ҳлмии шамси табризии ду олами тахти ту

کوه حلمی شمس تبریزی دو عالم تخت تو

Бар ниҳону ошкораш май нигар аз қоиаҳ Эй

بر نهان و آشکارش می‌نگر از قایه‌ای