Гашти ҷон аз садри шамси аддӣни яке сўдоииӣ
گشت جان از صدر شمس الدین یکی سوداییی
Дар даруни зулмати савдои варои доноӣӣ
در درون ظلمت سودا ورا داناییی
Як баландӣ ёфт бахтам дар ҳавои шамси дайн
یک بلندی یافت بختم در هوای شمس دین
Каз вароӣ он набошад ваҳмро гнҷоииӣ
کز ورای آن نباشد وهم را گنجاییی
Мояи савдо дар ин ишқами чунон боло гирифт
مایه سودا در این عشقم چنان بالا گرفت
Каз сар савдо надонад пастӣ аз болоӣӣ
کز سر سودا نداند پستی از بالاییی
Мавҷи савдоу ҷунунӣ каз ҳавоӣ ӯ бхост
موج سودا و جنونی کز هوای او بخاست
Бар сари он мавҷ чун хошоки ман ҳрҷоииӣ
بر سر آن موج چون خاشاک من هرجاییی
Ақли побарҷои ман чун дид шӯри баҳр ӯ
عقل پابرجای من چون دید شور بحر او
Бо чунин шурӣ надорад ақли кули тавоноӣӣ
با چنین شوری ندارد عقل کل تواناییی
Мусҳаф девонагӣ дидам бхўондми оятӣ
مصحف دیوانگی دیدم بخواندم آیتی
Гашти мансӯх аз ҷунунами донишу қроииӣ
گشت منسوخ از جنونم دانش و قراییی
Ишқи яктои дузди шаби рӯ буд андари сина ҳо
عشق یکتا دزد شب رو بود اندر سینهها
Ақлро хуфта бигирад дзддши иктоииӣ
عقل را خفته بگیرد دزددش یکتاییی
Пеш аз ин савдои дилу ҷони оқил рой худанд
پیش از این سودا دل و جان عاقل رای خودند
Баъд аз он ғарқоб кӣ бошад туро хўдроииӣ
بعد از آن غرقاب کی باشد تو را خودراییی
Рӯи ту дар беморхонаи ошиқӣ то бенгарӣ
رو تو در بیمارخانه عاشقی تا بنگری
Ҳар тарафи девонаи ҷонӣ ҳар сӯии шидоииӣ
هر طرف دیوانه جانی هر سوی شیداییی
Дӯш дидам ишқро мекард аз хӯни сиришк
دوش دیدم عشق را میکرد از خون سرشک
Бар сари боми дилам аз ҳиҷри хӯни андоииӣ
بر سر بام دلم از هجر خون انداییی
Ҳаст мари савдои ошиқро дило ин хосият
هست مر سودای عاشق را دلا این خاصیت
Гарчи ӯ пастӣ равад бошад бар он болоӣӣ
گرچه او پستی رود باشد بر آن بالاییی
Гирди дорои ҷони мзлми нопойдор
گرد دارایی جان مظلم ناپایدار
Гашти ҷони пойдорӣ аз чунон дороӣӣ
گشت جان پایداری از چنان داراییی
Як дамии мурдаи шӯ аз ҷумлаи фузулӣ ҳо бибин
یک دمی مرده شو از جمله فضولیها ببین
Ҳар нафаси ҷони бахше ҳар дами Масеҳи осоииӣ
هر نفس جان بخشیی هر دم مسیح آساییی
Як нафас дар пардаи ишқаш чу ҷонат ғусл кард
یک نفس در پرده عشقش چو جانت غسل کرد
Ҳамчуи Марям аз дамии бинии ту исои зойе
همچو مریم از دمی بینی تو عیسی زاییی
Чун бзодии ҳамчуи Марями он Масеҳ бе падар
چون بزادی همچو مریم آن مسیح بیپدر
Гардад ин рухсори сурхати заъфарони симоииӣ
گردد این رخسار سرخت زعفران سیماییی
Номи махдумии шамси аддӣни ҳамеи гӯ ҳар дамӣ
نام مخدومی شمس الدین همیگو هر دمی
То бигирад шеъру назмати равнақу ръноииӣ
تا بگیرد شعر و نظمت رونق و رعناییی
Хӯн бибин дар назми шеърами шеъри мангар баҳри онк
خون ببین در نظم شعرم شعر منگر بهر آنک
Дидау дилро ба ишқаш ҳаст хӯни полоииӣ
دیده و دل را به عشقش هست خون پالاییی
Хӯн чу меҷӯшад маниш аз шеъри рангӣ май даҳум
خون چو میجوشد منش از شعر رنگی میدهم
То на хӯн олуд гардад ҷома хӯн олойе
تا نه خون آلود گردد جامه خون آلاییی
Ман чу ҷондорӣ бидам дар хизмати он подшоҳ
من چو جانداری بدم در خدمت آن پادشاه
Инак акнӯн дар фироқаш мекунам ҷони соииӣ
اینک اکنون در فراقش میکنم جان ساییی
Дар ҳавои соя эй анқои он хуршеди лутф
در هوای سایهٔ عنقای آن خورشید لطف
Дил ба ғурбати баргирифтаи одати ънқоииӣ
دل به غربت برگرفته عادت عنقاییی
Чун ба хӯбӣ ва малоҳат ҳаст танҳо дар ҷаҳон
چون به خوبی و ملاحت هست تنها در جهان
Дод ҷонро аз замонаи шеваи танҳоӣӣ
داد جان را از زمانه شیوه تنهاییی
Чун шавам навмед аз он оҳӯ ки машкаши дам ба дам
چون شوم نومید از آن آهو که مشکش دم به دم
Дар талаб медорадам аз буи ва аз бўёииӣ
در طلب میداردم از بوی و از بویاییی
Оҳ аз он рухсори миррӣхии хӯни резиши маро
آه از آن رخسار مریخی خون ریزش مرا
Оҳ аз он тарконаи чашми кофари иғмоииӣ
آه از آن ترکانه چشم کافر یغماییی
Ақл дар даҳлези ишқаши хокрўбӣ бе дилӣ
عقل در دهلیز عشقش خاکروبی بیدلی
Нотиқа дар лашкараш ё табле ё ноииӣ
ناطقه در لشکرش یا طبلیی یا ناییی
ӯ ҳамаи дидаи сети андари дарду андари ранҷи ман
او همه دیدهست اندر درد و اندر رنج من
Ман наме тонам ки гӯям несташ бенаӣӣ
من نمیتانم که گویم نیستش بیناییی
Ман назар кардам дамӣ дар ҷони сўдорнги хеш
من نظر کردم دمی در جان سودارنگ خویش
Дидам ӯро печи печу шӯришу дрўоииӣ
دیدم او را پیچ پیچ و شورش و درواییی
Гуфтам охир чист гуфтои дастро аз ман башу
گفتم آخر چیست گفتا دست را از من بشو
Ман ним дар ишқ ӯ имрӯзӣу Фрдоииӣ
من نیم در عشق او امروزی و فرداییی
Дар ҳар он шаҳрӣ ки нўшрўони ишқаш ҳоким аст
در هر آن شهری که نوشروان عشقش حاکم است
Шуд ба ҷони дрбохтни он шаҳри ҳотами тоӣӣ
شد به جان درباختن آن شهر حاتم طاییی
Ва андари он ҷонӣ ки гардон шуд пиёлаи ишқ ӯ
و اندر آن جانی که گردان شد پیاله عشق او
Ақлро бошад аз он ҷони маҳву нопидоииӣ
عقل را باشد از آن جان محو و ناپیداییی
Чун хаёлаши ним шаб дар сина ояд май нигар
چون خیالش نیم شب در سینه آید مینگر
Ҳар навоҳии Юсуфӣ ва ҳар тарафи ҳўроииӣ
هر نواحی یوسفی و هر طرف حوراییی
Дар шикаррези лабаши ҷонҳо ба ҳангоми висол
در شکرریز لبش جانها به هنگام وصال
Ҳар сари мӯеи туро бӯда сети шкрхоииӣ
هر سر مویی تو را بودهست شکرخاییی
Чун меӣ дар ишқ ӯ то куҳнатар ту масттар
چون میی در عشق او تا کهنهتر تو مستتر
Кӣ ҷавонии ёди оради ҷонат ё брноииӣ
کی جوانی یاد آرد جانت یا برناییی
Силсилаи ин ишқи дрҷнбону шӯрам беш кун
سلسله این عشق درجنبان و شورم بیش کن
Баҳри савдоро Биҷӯш ва кун ҷунуни афзойе
بحر سودا را بجوش و کن جنون افزاییی
Ин аҷаби баҳрӣ ки баҳри нозукии хоки ту
این عجب بحری که بهر نازکی خاک تو
Қатра Эй гашта сет ва нанамояд ҳамеи дарёӣӣ
قطرهای گشتهست و ننماید همیدریاییی
Баҳри заъфи ин димоғи захмгоҳи ишқи хеш
بهر ضعف این دماغ زخمگاه عشق خویش
намекунад он зулфи анбари машку ънбрсоииӣ
میکند آن زلف عنبر مشک و عنبرساییی
Чеҳраҳои Юсуфону фитнаи ангезони даҳр
چهرههای یوسفان و فتنه انگیزان دهر
Аз гадои ҳасан ӯ доранд ҳар зебоӣӣ
از گدایی حسن او دارند هر زیباییی
Гар шавад Мӯсои биомузами ҷуҳудиро тамом
گر شود موسی بیاموزم جهودی را تمام
Вар буд исо бигирам миллати трсоииӣ
ور بود عیسی بگیرم ملت ترساییی
Гар ба ҷонаш майл бошад ҷон шавам ҳамчун ҳаво
گر به جانش میل باشد جان شوم همچون هوا
Вар ба дунё рӯ биорад ман шавам днёииӣ
ور به دنیا رو بیارد من شوم دنیاییی
Ҷони ман чун суфраи худро дркшд аз саҳар ӯ
جان من چون سفره خود را درکشد از هجر او
Гардаи гарм аз танурат бахшадаш пҳноииӣ
گرده گرم از تنورت بخشدش پهناییی
Нафасу шайтон дар ғурури боғи лутфат май чаранд
نفس و شیطان در غرور باغ لطفت میچرند
зи эътимоди афв ту доранд бдФрмоииӣ
ز اعتماد عفو تو دارند بدفرماییی
Нафасро нафасӣ намонад девро девӣ шавад
نفس را نفسی نماند دیو را دیوی شود
Гар ту аз рухсори як дами парда ҳо бигушоӣе
گر تو از رخسار یک دم پردهها بگشاییی
эй сабои ҷонами туро чокар шудӣ бар чашму сар
ای صبا جانم تو را چاکر شدی بر چشم و سر
Гар з табризам кунӣ хоки кафши бахшойе
گر ز تبریزم کنی خاک کفش بخشاییی