Хунаки он дам ки ба раҳмати сари ушшоқи бухорӣ
خنک آن دم که به رحمت سر عشاق بخاری
Хунаки он дам ки барояд зи хазони боди баҳорӣ
خنک آن دم که برآید ز خزان باد بهاری
Хунаки он дам ки бигӯе ки биёи ошиқи мискин
خنک آن دم که بگویی که بیا عاشق مسکین
Ки ту ошуфтаи мое сари ағёри надорӣ
که تو آشفتهٔ مایی سر اغیار نداری
Хунаки он дам ки дроўизд дар домани лутфат
خنک آن دم که درآویزد در دامن لطفت
Ту бигӯе ки чаҳ хоҳии зи ман эй масти нзорӣ
تو بگویی که چه خواهی ز من ای مست نزاری
Хунаки он дам ки сало дар диҳад он соқии маҷлис
خنک آن دم که صلا در دهد آن ساقی مجلس
Ки кунад бар кафи соқии қадаҳи бодаи саворӣ
که کند بر کف ساقی قدح باده سواری
Шавад аҷзои тани мо хуш аз он бодаи боқӣ
شود اجزای تن ما خوش از آن بادهٔ باقی
Барраади ин тани томъи зи ғами моидаи хорӣ
برهد این تن طامع ز غم مائده خواری
Хунаки он дам ки зи мисатони талабади дӯсти авориз
خنک آن دم که ز مستان طلبد دوست عوارض
Бастанд гарав аз мо бикашу хуби изорӣ
بستاند گرو از ما بکش و خوب عذاری
Хунаки он дам ки зи мастии сари зулфи ту бшўрд
خنک آن دم که ز مستی سر زلف تو بشورد
Дил бечора бигирад ба ҳаваси ҳалқаи шуморӣ
دل بیچاره بگیرد به هوس حلقه شماری
Хунаки он дам ки бигӯед ба ту дил кишт надорам
خنک آن دم که بگوید به تو دل کشت ندارم
Ту бигӯе ки бирӯяд паии ту ончи бакорӣ
تو بگویی که بروید پی تو آنچ بکاری
Хунаки он дам ки шаб ҳиҷр бигӯед ки шабати хуш
خنک آن دم که شب هجر بگوید که شبت خوش
Хунаки он дам ки саломӣ кунад он нури баҳорӣ
خنک آن دم که سلامی کند آن نور بهاری
Хунаки он дам ки барояд ба ҳавои абри аноят
خنک آن دم که برآید به هوا ابر عنایت
Ту аз он абр ба саҳрои гуҳари лутфи баборӣ
تو از آن ابر به صحرا گهر لطف بباری
Хӯрд ин хок ки ташнатар аз он рег сиёҳ аст
خورد این خاک که تشنهتر از آن ریگ سیاه است
Ба тамоми оби ҳаёт ва накунад ҳеҷ ғуборӣ
به تمام آب حیات و نکند هیچ غباری
Дахли алъшқи ълинои бкؤўсу ъқор
دخل العشق علینا بکؤوس و عقار
Зуҳри алскри ълинои лҳбиби мтўор
ظهر السکر علینا لحبیب متوار
Сухании мавҷ ҳаме зад ки гуҳарҳо бФшонд
سخنی موج همیزد که گهرها بفشاند
Хмшш бояд кардан чу дар инаш нагузорӣ
خمشش باید کردن چو در اینش نگذاری