Ки шикебади зи ту эй ҷон ки ҷгргўшаҳи ҷонӣ

که شکیبد ز تو ای جان که جگرگوشه جانی

Чаҳ тафаккур кунад аз макру зи дастон ки ндонӣ

چه تفکر کند از مکر و ز دستان که ندانی

На дарунӣ на бурунӣ ки аз ин ҳар ду фузӯнӣ

نه درونی نه برونی که از این هر دو فزونی

На зи ширӣ на зи хӯнӣ на аз инӣ на аз онӣ

نه ز شیری نه ز خونی نه از اینی نه از آنی

Баравад фикрати ҷодӯи нҳдти дом ба ҳар сӯ

برود فکرت جادو نهدت دام به هر سو

Ту ҳамаи дому фанашро ба яке фани бадароне

تو همه دام و فنش را به یکی فن بدرانی

Чаҳ буд ботини Кебекӣ ки дил боз надонад

چه بود باطن کبکی که دل باز نداند

Чаҳ ҳубубаст замин дар ки з чархаст наоне

چه حبوب است زمین در که ز چرخ است نهانی

Каллааши бунаӣ вонгаҳ фиканӣ боз ба силӣ

کلهش بنهی وآنگه فکنی باز به سیلی

Чаҳ кунад барраи мискин чу кунад шери шабоне

چه کند بره مسکین چو کند شیر شبانی

Каллау тоҷи серумро паии силии ту бояд

کله و تاج سرم را پی سیلی تو باید

Ки марои тоҷи тӯйу ҷузи ту ҷумлаи гаронӣ

که مرا تاج توی وُ جز تو جمله گرانی

Ба куҷо асб дуанд ба куҷо рахт кашонад

به کجا اسب دواند به کجا رخت کشاند

зи ту чун ҷони бҷҳонд ки ту сад ҷони ҷаҳонӣ

ز تو چون جان بجهاند که تو صد جان جهانی

Ба чаҳ нуқсони нгрндт ба чаҳ айбии шкнндт

به چه نقصان نگرندت به چه عیبی شکنندت

Ба кӣ монанд кунандат ки ба махлуқ наМонӣ

به کی مانند کنندت که به مخلوق نمانی

Ба мулоқоти нишони даҳ зи хаёлоти амони даҳ

به ملاقات نشان ده ز خیالات امان ده

Мкшши зуди замони даҳ ки ту қисоми замонӣ

مکشش زود زمان ده که تو قسام زمانی

Ҳиллае ҷони кушодаи қадами сидқи ниҳода

هله ای جان گشاده قدم صدق نهاده

Ҳама аз пои фитодаи ту хушу дасти заноне

همه از پای فتاده تو خوش و دست زنانی

Шаҳу шоҳини ҷалолӣ ки чунин бопару болӣ

شه و شاهین جلالی که چنین باپر و بالی

На гумоне на хаёлии ҳамаи Айнӣу аёнӣ

نه گمانی نه خیالی همه عینی و عیانی

Чаҳ буд табъу румузаш ба яке шуъла бисӯзаш

چه بود طبع و رموزش به یکی شعله بسوزش

Ба яке тир бидӯзаш ки басии сахта камоне

به یکی تیر بدوزش که بسی سخته کمانی

Ҳилла бар қавси бунаи зиҳи зи камӣнгоҳи буруни ҷа

هله بر قوس بنه زه ز کمینگاه برون جه

Бурҳони хеш аз ин даҳ ки ту зон шаҳри калонӣ

برهان خویش از این ده که تو زان شهر کلانی

Чу ҳамаи хонаи дилро бигирифт оташи боло

چو همه خانه دل را بگرفت آتش بالا

Буд изҳори забона ба аз изҳори забонӣ

بود اظهار زبانه به از اظهار زبانی